ስለ እውነተኛው የመጽሐፍ ቅዱስ ትርጉም (Real Bible Translation) ፕሮጀክትEnglish · አማርኛ · العربية · বাংলা · Čeština · Deutsch · Ελληνικά · Español · فارسی · Français · Hausa · עברית · हिन्दी · Hrvatski · Magyar · Bahasa Indonesia · Igbo · Italiano · 日本語 · 한국어 · मराठी · Nederlands · Afaan Oromoo · ਪੰਜਾਬੀ · Polski · Português · Română · Русский · Српски · Svenska · Kiswahili · தமிழ் · ไทย · Türkçe · Українська · اردو · Tiếng Việt · Yorùbá · 中文

የዘላለማዊው አካል ቋንቋ

የአንድ “ዘላለማዊ አካል” “ዘላለማዊ ቋንቋ” ቢኖር ኖሮ፣ መቼም ይለወጥ ወይም ይቀየር ነበር? እንዴትስ ይሠራል? “ዘላለማዊ ጊዜ” (eternal tense) ምንን ያካትታል? RBT ጥንታዊውን የዕብራይስጥ ቋንቋ ከተለመደው የሰው ልጅ ንቃተ ህሊና እና ብልህነት በላይ የሆነ፣ በጊዜ እና ቦታ ገደቦች ከታሰሩ ተራ ቋንቋዎች የተለየ እንደሆነ ይረዳል። ጠፍተው ከቀሩ ሌሎች ጥንታዊ ቋንቋዎች በተለየ፣ የዕብራይስጥ “የሰማይ ቋንቋ” በሆነ መንገድ በኃይል ይኖራል። ከሰው ወደ ሰው፣ በጊዜ እና በቦታ ላይ ከተመሰረተ ግንኙነት የተለየ፣ “በሰማይና በምድር መካከል” እንደ የመገናኛ ድልድይ ሆኖ እንዲያገለግል በዘላለማዊ ገጽታ (eternal aspect) ሆን ተብሎ በፕሮቶታይፕ መልክ ተቀርጿል። የዕብራይስጥ ነቢያት ገጽታን መሠረት ያደረገ (aspectual) የአጻጻፍ ሥርዓት የተጠቀሙበት ምክንያት በ”ያለፈ፣ የአሁኑ እና የወደፊት” መካከል ያለውን ልዩነት ስላልተረዱ ሳይሆን ሆን ብለው ነው። እንደ አካድኛ፣ ግብፅኛ (መካከለኛ እና ዘግይቶ) እና ግሪክ ያሉ ሌሎች የወቅቱ ቋንቋዎች ሁሉ በጊዜ (tense) ላይ ያተኮሩ ነበሩ፣ አረማይክም ወደ ጊዜ-ተኮር አጠቃቀም ይለወጥ ነበር። ሳንስክሪት (ቬዲክ) እንኳን በጊዜ ላይ የተመሰረተ ሥርዓት ነበረው። ጥንታዊ ቻይንኛ ምናልባት የጊዜ መለዋወጫ (tense inflections) ስለሌለው ለጥንታዊ ዕብራይስጥ ቅርብ የሆነ አምሳያ ሊሆን ይችላል። ሁለቱም ዕብራይስጥ እና ቻይንኛ ተርጓሚው ድርጊቱን በቀጥታ የጊዜ ቅደም ተከተል ላይ ከማስቀመጥ ይልቅ፣ በሰፊ የኮስሞሎጂ ወይም የትረካ ማዕቀፍ ውስጥ “እንዲያገኘው” ያስገድዳሉ። ይህ ማለት ሁለቱም ቋንቋዎች በተጠቃሚዎቻቸው ላይ መስመራዊ ያልሆነ የጊዜ ግንዛቤን ያስገድዳሉ ማለት ነው። ቢሆንም፣ ጥንታዊ ዕብራይስጥ በአጠቃቀሙ አሁንም የተለየ ነው።

በመጽሐፍ ቅዱሳዊ ዕብራይስጥ ውስጥ ድግግሞሽ (recursion) በሰዋስው ውስጥ በጥልቀት ተሰርቷል። Wayyiqtol ትረካውን በክፍት ሰንሰለት ውስጥ ይመራዋል። የትንቢት ንግግር ክስተቶችን እርስ በእርስ ለማጠፍ ትይዩነት + ገጽታን (parallelism + aspect) ይጠቀማል። ውጤቱ፡ ጽሑፉ ተደጋጋሚ ጊዜያዊነትን (የወደፊቱ ጊዜ ወደ አሁኑ/ያለፈው የሚሰበሰብበት ዑደት) ይፈጥራል። በጥንታዊ ቻይንኛ ድግግሞሽ በከፊል ብቻ ጥቅም ላይ ይውላል። አገባቡ ፓራታክቲክ (አረፍተ ነገሮች ጎን ለጎን የተሰደሩ) ነው። የገጽታ ምልክቶች (zhe, le, guo) ሂደትን/ማጠናቀቅን/ልምድን ያመለክታሉ። ነገር ግን እነዚህ ተመሳሳይ ትንቢታዊ ድግግሞሽን አይፈጥሩም። እነሱ ገላጭ እንጂ ገላጭ (revelatory) አይደሉም።

• የዕብራይስጥ የዓለም እይታ: ቋንቋ = ክስተት። ንግግሩ ራሱ ታሪክን እውን ያደርጋል (ለምሳሌ wayyiqtol = “እና ሆነ”)። ይህ ተደጋጋሚ ኦንቶሎጂን (recursive ontology) ይጋብዛል፡ እያንዳንዱ የትንቢት ድጋሚ ንግግር ክስተቱን እንደገና ያነቃቃዋል።

• የቻይና የዓለም እይታ: ቋንቋ = የሥርዓት መርህ (ሥርዓተ አምልኮ፣ ስምምነት፣ የኮስሚክ ሚዛን)። የዳኦኢስት እና የኮንፊሽየስ ማዕቀፎች በዑደታዊ ሚዛን ላይ እንጂ በተደጋጋሚ ትንቢት ላይ አያተኩሩም።

ስለዚህ፣ በዕብራይስጥ ትርጉም “የቻይና ነቢያት” የሉም። ይልቁንም በጥበብ ንግግሮች እና በዑደታዊ የኮስሞሎጂ ግንዛቤ የሚናገሩ ጠቢባን (ኮንፊሽየስ፣ ላኦዚ) አሉ። ንግግራቸው ጊዜን በመለኮታዊ ጣልቃ ገብነት ከመስበር ይልቅ የኮስሚክ ሥርዓትን ለማጠናከር የታለመ ነው።

ይህ ወሳኝ ነው፡ የዕብራይስጥ ገጽታ ተኮር ድግግሞሽ ኢስካቶሎጂካል (የወደፊቱ-ሰባሪ) ይሆናል። የቻይና ገጽታ ተኮር ድግግሞሽ ኮስሞሎጂካል (ዑደት-አጠናካሪ) ይሆናል። ይህ ሁሉ ማለት ጥንታዊ ዕብራይስጥ፣ በማንኛውም ንጽጽር መለኪያ፣ በዓለም ክላሲካል ቋንቋዎች መካከል ልዩ በሆነ ሁኔታ የተዋቀረ ነው። ከተለመደው የሰው ልጅ ቋንቋ ዝግመተ ለውጥ ይልቅ ለድግግሞሽ እና ለትንቢታዊ ጊዜ ተብሎ የተቀረጸ የሚመስሉ ባህሪያትን ያሳያል። አብዛኛዎቹ ቋንቋዎች በድምፅ መሸርሸር፣ በአመሳስሎ፣ በፕራግማቲክስ፣ በውሰት፣ በድብልቅነት፣ ወዘተ ይሻሻላሉ። አካድኛ፣ ኡጋሪቲክ፣ ግሪክ፣ ግብፅኛ እና ቻይንኛ ሁሉም መደበኛ መንገዶችን ያሳያሉ፡ ውስብስብነት ይነሳል፣ ግን እሱ ለጊዜው የሚደረግ፣ ድምር እና የተዘበራረቀ ነው። ዕብራይስጥ ግን በተቃራኒው እንደ ስልታዊ የሞርፎ-ካውዛል ኦፕሬተሮች ሥርዓት ይመስላል። ቢንያኒም (Binyanim) በሥሮች ላይ እንደ ተግባራት ይሠራሉ (Qal → Niphal → Piel → Pual → Hiphil → Hophal → Hithpael)። ይህ ስልታዊ እና ተደጋጋሚ ነው፣ ልክ እንደ አልጀብራ። ሌሎች ሴማዊ ቋንቋዎች የዚህን ክፍሎች ይኮርጃሉ (አካድኛ D, Š, N ግንዶች አሉት)፣ ግን በእንደዚህ ዓይነት ተምሳሌታዊነት ወይም ምሉዕነት አይደለም። በጣም በሚያስገርም ሁኔታ፣ የዋው-ተከታታይ (waw-consecutive) አገናኞች ወሰን የሌለው የትረካ ድግግሞሽ ይፈጥራሉ። ሌላ የትኛውም ሴማዊ ቋንቋ በዚህ ላይ ይህን ያህል አይመሰረትም። የገጽታ አሻሚነት (qatal/yiqtol) ዝርክርክ ዝግመተ ለውጥ አይደለም—ለትንቢት እና ለጊዜ-አልባ ትረካ ፍጹም መሣሪያ ነው። ትንቢት በዕብራይስጥ “የሚሠራ” መሆኑ (የወደፊት ክስተቶችን “ቀድሞውኑ እንደተፈጸሙ” አድርጎ ማቅረቡ) ሰዋስው ለዚያ ሚና የተመቻቸ መሆኑን ይጠቁማል።

በትክክለኛው አስተሳሰብ መተርጎም

ይህ ልዩነት በተለመደው የሰው ልጅ የቋንቋ እና የጊዜ ማዕቀፎች ለመረዳት ለሚሞክሩ ምሁራን ሁልጊዜ ያልተለመዱ ፈተናዎችን አቅርቧል። እንደ የጊዜ እና የቦታ ተሳቢ (accusative)፣ ግልጽ የሆነ ያለፈ፣ የአሁኑ እና የወደፊት ጊዜያት አለመኖር፣ እንዲሁም የወንድ እና የሴት ተውላጠ ስሞች ያልተለመደ አጠቃቀም ያሉ ጽንሰ-ሐሳቦች፣ ለተለመደው ፊሎሎጂ ለመረዳት አስቸጋሪ ያደርጉታል እና ለደካማ ትርጓሜ እና የትርጉም ዘዴዎች ያጋልጣሉ።

አንድ ሰው ተደጋጋሚ ኦንቶሎጂን (ሕልውና በራሱ ላይ የሚታጠፍበት)፣ ትንቢታዊ ጊዜያዊነትን (የወደፊቱ እንደ አሁኑ/ያለፈ የሚነገርበት)፣ የሞርፎሎጂ ጥልቀትን (ሥር እንደ እምብርት፣ ቢንያኒም እንደ ለውጦች) ኮድ ለማድረግ ቋንቋ ቢቀርጽ፣ በሚያስደንቅ ሁኔታ እንደ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ዕብራይስጥ ያለ ነገር ላይ ይደርሳል። የማስረጃው ክብደት ዕብራይስጥ የተቀረጸ፣ ወይም ቢያንስ ከእኩዮቹ ጋር ሲነጻጸር በልዩ ሁኔታ የተመቻቸ ያደርገዋል። እሱ “የዘመኑ ቋንቋ” ብቻ አይደለም። እሱ በመዋቅር የተለየ፣ ዓላማ-ተኮር እና የሞቢየስ የትረካ ጊዜያዊነትን (Möbius temporality of narrative) የመሸከም ልዩ ችሎታ ያለው ነው። እና ማንኛውንም ነገር በሚጽፉበት ጊዜ ይህ ትንሽ ወይም ኢምንት አስተሳሰብ አይደለም።

ጥንታዊ ዕብራይስጥን በትክክል ለመተርጎም፣ ሰዋስው በእርግጥ ድግግሞሽን፣ ትንቢትን እና የሞቢየስ ጊዜያዊነትን ኮድ የሚያደርግ ከሆነ፣ ተርጓሚው የተለየ ዓይነት አእምሮ ማዳበር አለበት። ተራ ተርጓሚዎች የጊዜ ቅደም ተከተልን ይጭናሉ፡ ያለፈ → አሁኑ → ወደፊት። ነገር ግን የዕብራይስጥ ተርጓሚ ክስተቶችን እንደ በአንድ ጊዜ የሚገኙ — የተፈጸሙም እየተገለጡም ያሉ አድርጎ መያዝ አለበት። ጽሑፉን ወደ የጊዜ መስመር “ለመፍታት” የሚገፋፋውን ስሜት በመቋቋም በዑደታዊ፣ በተደጋጋሚ እና በማያልቅ ሁኔታ የማሰብ ችሎታን ይጠይቃል። በኢንዶ-አውሮፓውያን ትርጉም ተርጓሚው ታዛቢ ነው። በዕብራይስጥ ተርጓሚው ተሳታፊ መሆን አለበት፡ ሰዋስው አንባቢውን ወደ ክስተቱ መዋቅር ይስበዋል። ስለዚህ፣ አእምሮው “የዑደቱ አካል ለመሆን” ፈቃደኛ መሆን አለበት—ስለ አንድ ነገር ትርጉም ከውጭ ማውጣት ሳይሆን፣ ጽሑፉ በራሱ ላይ “እንዲሠራ” መፍቀድ አለበት። ቢንያኒም በሥሮች ላይ የሚተገበሩ ተግባራት ናቸው፤ ዋው-ተከታታይ ተደጋጋሚ ኦፕሬተር ነው። ተርጓሚ “ይህ ቃል X ማለት ነው” ብሎ ማወቅ ብቻ ሳይሆን የተግባራትን ተግባራት የሚያይ የሂሳብ ምናብ ያስፈልገዋል። ለምሳሌ፣ Niphal “ተገብሮ” (passive) ብቻ አይደለም፤ እሱ ተርጓሚው ያንን የድግግሞሽ ንብርብር መረዳት እንዲችል ወደ ኋላ የሚታጠፍ ዑደት ነው።

የዕብራይስጥ ስብስብ የነቢያት፣ የትንቢት እና የራዕይ ስብስብ ከሆነ፣ በነቢያት የተወሰነ የተቀረጸ የቋንቋ መዋቅር በመጠቀም የተጻፈ ከሆነ፣ ያንኑ አእምሮ ሳይይዙ መተርጎም ትርጉም ይኖረዋል? የዕብራይስጥ ነቢያት ብዙ ጊዜዎችን እንደ አንድ እውነታ አድርገው ከያዙ፣ ተርጓሚስ እንዲሁ ማድረግ የለበትም? ይህ ድርብ ራዕይን ማዳበርን ይጠይቃል፡ አሁኑን መረዳት፣ እና ገና ያልሆነውን መረዳት፣ አንዱን ወደ ሌላው ሳይቀላቅሉ። እንዲህ ዓይነቱ አእምሮ የጊዜ ቅደም ተከተል መዝጊያን ያቆማል፣ ለቋንቋው የሞቢየስ እጥፋት ቦታ ይይዛል። ዕብራይስጥ ለኢንዶ-አውሮፓውያን ምድቦች ግልጽ ስላልሆነ ተርጓሚው እንዲህ ብሎ ማመን አለበት፡

• “የእኔ ምድቦች በቂ አይደሉም።”

• “ጽሑፉ እንዴት ማንበብ እንዳለብኝ እያስተማረኝ ነው።”

ይህ የሚገርም (የሚያሳዝን) ተቃርኖ ያመጣል። ትርጉሞች የዕብራይስጥን ገጽታ ተኮር፣ ተደጋጋሚ እና ተሳታፊ መዋቅሮችን (ሁሉም ማለት ይቻላል የሚያደርጉትን) ወደ መስመራዊ ጊዜ፣ ወደ ተወሰኑ ጊዜያት ወይም ወደ ተለመደው ትረካ ካጠፉት፣ አምላክ የለሽ ወይም ተቃዋሚ የሚገናኘው ከከተዛባ ቅርስ ጋር እንጂ ከጽሑፉ ራሱ ጋር አይደለም። ለአምላክ የለሽ—ወይም ያንን የአዮኒክ (Aonic) ሌንስ ሳይጠቀም ለሚያነብ ማንኛውም ሰው—ይህ በርካታ ውጤቶች አሉት፡

• መሠረታዊ የተሳሳተ ውክልና፡

  • ዘላለማዊ አሁኑን፣ ራስን የሚያንፀባርቅ ወኪልን እና ተደጋጋሚ መንስኤን ኮድ የሚያደርጉ የቋንቋ እና የሰዋስው ዘዴዎች ችላ ይባላሉ ወይም በተሳሳተ መንገድ ይተረጎማሉ።

  • ስለ “ታሪካዊ ትክክለኛነት፣” “አፈ-ታሪካዊ ምናብ፣” ወይም “የነቢያት ሳይኮሎጂ” የሚቀርቡት ክርክሮች ሁሉ የዋናውን የሥራ አመክንዮ ባልያዘ የጽሑፍ ስሪት ላይ የተመሰረቱ ናቸው።

• የመረዳት ቅዠት፡

  • አንድ ሰው በጽሑፍ ትችት፣ በታሪካዊ መልሶ ግንባታ ወይም በምክንያታዊ ትንተና ላይ በራስ መተማመን ሊሰማው ይችላል፣ ነገር ግን ሁሉም ድምዳሜዎች የተገኙት የጽሑፉን አስፈላጊ መንስኤ እና ጊዜያዊ መዋቅር አስቀድሞ ካስወገደ ስሪት ነው።

  • በሌላ አነጋገር፣ እነሱ ስለ ጽሑፉ ጥላ እንጂ ስለ ጽሑፉ ራሱ እያሰቡ አይደለም።

• ትንቢት እና ድግግሞሽ የማይታዩ ይሆናሉ፡

  • ትንቢቶች፣ ተደጋጋሚ ጭብጦች እና ተሳታፊ ዑደቶች ራስን ከሚያንቀሳቅስ የምክንያት መዋቅር ማስረጃ ይልቅ እንደ አጋጣሚዎች፣ የተቀነባበሩ ታሪኮች ወይም ሥነ-ጽሑፋዊ መሣሪያዎች ሆነው ይታያሉ።

  • የአዮኒክ ወይም የሞቢየስ መሰል አሠራር “ማስረጃ”—የትረካ፣ የትንቢት እና የአንባቢ ተሳትፎ አሰላለፍ—በስልታዊ መንገድ ይደበቃል።

• ድምር ስህተት፡

  • እያንዳንዱ የትርጓሜ ንብርብር—ሐተታዎች፣ ትርጉሞች፣ የታሪክ አጻጻፍ—በመሠረቱ በተዛባ መሠረት ላይ የተቆለለ ነው።

  • ክርክሮች ጥልቅ፣ በፍልስፍና የተራቀቁ እና በውስጣቸው ወጥ ሊሆኑ ይችላሉ—ነገር ግን የጽሑፉን የመጀመሪያ የምክንያት ወይም የጊዜ እውነታ ሊያገኙ አይችሉም።

አብዛኞቹ ተቃዋሚዎች “ዕብራይስጥ የታወቀ ቋንቋ ነው” ብለው ይረዳሉ። አንዴ ግን ጽሑፉ ከመጀመሪያው የጊዜ፣ የምክንያት እና የተሳትፎ መዋቅሩ መገፈፉን ካወቁ፣ አምላክ የለሽ—ወይም ያንን መዋቅራዊ ግንዛቤ ሳይይዝ የሚያነብ ማንኛውም ሰው—ምንም ክርክር የለውም፣ ምክንያቱም እነሱ አሁንም ድረስ፣ የተቀነባበረን ነገር እየተቹ ነው።

ስለ አፈ-ታሪክ፣ ቅዠት፣ ፈጠራ ወይም ሥነ-ጽሑፋዊ ፈጠራ የሚነሱ ጥያቄዎች—አስቀድሞ በተሳሳተ መንገድ በቀረበ፣ በተፈጠረ እና በሐሰት መሠረት ላይ በተቀነባበረ ጽሑፍ ላይ የተመሰረቱ ናቸው። በሌላ አነጋገር፣ ሁሉም በጥሩ ሁኔታ የታሰቡ ክርክሮች የተገነቡት በተበላሸ መሠረት ላይ ነው፣ ምክንያቱም እዚያ ያለውን የዋናውን ቋንቋ ትክክለኛ የሥራ ሰዋስው ስለማይጠቀሙ።

የገጽታ ተኮር፣ ተደጋጋሚ እና አዮኒክ መዋቅሮች ታማኝ ውክልና ከሌለ፣ አምላክ የለሽ ጽሑፉን በትክክል እንደሚሠራው ሊያገኘው አይችልም። ስለዚህ በቅዱሳት መጻሕፍት ጥያቄዎች ላይ (ግድ የለሽነት ሳይሆን) ሊከላከል የሚችል ብቸኛው አቋም እንዲህ ያለ ነገር ይሆናል፡

“የማያቸው ትርጉሞች የመጀመሪያውን መዋቅር አይይዙም፤ ስለዚህ፣ የዋናውን ጽሑፍ እውነታ ወይም ትርጉም በእርግጠኝነት መገምገም አልችልም።”

ወጥመድ ነው

ያ እንኳን ቢሆን ግን፣ በግልጽ የተቀመጠው አልፎ አልፎ ነው፣ ምክንያቱም አብዛኛዎቹ ትችቶች መስመራዊ የሆኑት ስሪቶች ታማኝ ናቸው ብለው ስለሚያስቡ—ይህ ረቂቅ ግን ወሳኝ የእውቀት ስህተት ነው። ግን የትኛው አምላክ የለሽ ነው ከሃይማኖታዊ ቋንቋ ጋር ለመቀራረብ የሚጨነቀው? እነሱ ሙሉ በሙሉ በአማላጆች ላይ የተመሰረቱ ናቸው፡ ተርጓሚዎች፣ ተንታኞች እና ምሁራን። አብዛኛዎቹ ስፔሻሊስት ያልሆኑ ሰዎች በዕብራይስጥ ወይም በግሪክ የሰለጠነ ሰው ጽሑፉን በትክክል እያቀረበ ነው ብለው ያስባሉ—በተዘዋዋሪ ያምናሉ። “ገለልተኛ” የቋንቋ እውቀት እንኳን ብዙውን ጊዜ የጽሑፉን መዋቅር የሚቀይሩ ግምቶችን—ጊዜያዊ፣ ታሪካዊ ወይም ሥነ-መለኮታዊ—ይዞ እንደሚመጣ አይገነዘቡም። በምሁራዊ ሥነ-ምህዳር ውስጥ ያለው አድልዎ የተስፋፋ ነው። ብዙ ምሁራን፣ ሆን ብለውም ይሁን ሳያውቁ፣ መስመራዊ ጊዜያዊነትን፣ የጊዜ ቅደም ተከተል ታሪክን ወይም ሥነ-መለኮታዊ ትረካዎችን በሚገምቱ ማዕቀፎች ውስጥ ይሠራሉ። የፊሎሎጂ ጥብቅነት እንኳን ብዙውን ጊዜ እነዚህን አድልዎዎች ያስገድዳል። ለአምላክ የለሽ እና ለተቃዋሚዎች ወጥመዱ? አስቀድሞ የጠፈጠፈ፣ መስመራዊ የሆነ እና በጊዜ የተገደበ የጽሑፍ ስሪት ይቀበላሉ፣ ከዚያም ይተቹታል። ነገር ግን ትችታቸው ስለ ውክልናው እንጂ ስለ ጽሑፉ ትክክለኛ፣ ጊዜ-አልባ፣ ተደጋጋሚ መዋቅር አይደለም። መስመራዊ የሆነ፣ በጊዜ የተገደበ ትርጉምን እንደ “እውነተኛ” ጽሑፍ የተቀበሉበት ቅጽበት፣ ከዋናው ጥላ ጋር እየተገናኙ ነው። በዚያ ጥላ ላይ የተገነባ እያንዳንዱ ድምዳሜ፣ ትችት ወይም ውድቅ በራሱ በመዋቅር የተበላሸ ነው።

ልክ የአንድን የሞቢየስ ስትሪፕ (Möbius strip) ጠፍጣፋ ስዕል ብቻ በማየት ለመገምገም እንደመሞከር ነው፡ እጥፋቶቹ—ተደጋጋሚው፣ ራስን የሚያመለክት መዋቅር—አይታዩም፣ ስለዚህ ስለ “ጫፎች” ወይም “ጎኖች” የሚያቀርቡት ማንኛውም ክርክር በራሱ ያልተሟላ ነው። በዚህ ረገድ፣ ወጥመዱ ለአምላክ የለሽ ብቻ አይደለም፤ አዮኒክ ጊዜያዊነትን ኮድ የሚያደርገውን የቋንቋ እና የሰዋስው ማሽነሪ በቅርብ ማግኘት ለማይችል ለማንኛውም ሰው ነው። በዕብራይስጥ እና በግሪክ የሰለጠኑ ምሁራን እንኳን የትርጓሜ ማዕቀፎቻቸው መስመራዊነትን ወይም የጊዜ ቅደም ተከተል ግምቶችን የሚያስገድዱ ከሆነ ሊያዙ ይችላሉ።

ጽሑፉ መዋቅሩን ይጠብቃል፡ በተሳሳተ መንገድ ማንበብ ትርጉሙን መደበቅ ብቻ ሳይሆን፣ በንቃት የሐሰት ትረካ ይፈጥራል—የመጀመሪያው ተደጋጋሚ ዑደት የሞቢየስ የተሳሳተ ውክልና።

የ RealBible ፕሮጀክት የዕብራይስጥ ቋንቋን “የጠፋውን ጎን” የመግለጥ ብቸኛ ዓላማ ያለው ቀጣይነት ያለው የምርምር እና የትርጉም ፕሮጀክት ነው፣ ይህም ቋንቋው “አሁንም ሕያው እና ንቁ” ሆኖ እንዲሠራ እና ሁሉም ሰው ጽሑፉን በመጀመሪያ ኮድ እንደተደረገበት እንዲያገኘው ነው፡ የምክንያት፣ ተደጋጋሚ እና ተሳታፊ እውነታ። የዋናውን ዕብራይስጥ የገጽታ ቅርጾችን፣ የተሳታፊ ዑደቶችን እና ቶፖሎጂካል መዋቅሮችን—እና በአዲስ ኪዳን ግሪክ ውስጥ ያሉትን ተጓዳኝ መግለጫዎቻቸውን—በጥንቃቄ በመጠበቅ፣ ፕሮጀክቱ በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ሆን ተብሎ የተቀመጠውን የአዮኒክ ጊዜያዊ ንቃተ ህሊና ለማግኘት ይጥራል—ከራሱ እና ወደ ራሱ የተጻፈ ቅዱስ መጽሐፍ። ግቡ ቃላትን መተርጎም ብቻ ሳይሆን፣ በጽሑፉ የታሰበውን የአንባቢውን ተግባራዊ ወኪልነት መመለስ ነው፣ ይህም ከመስመራዊ ታሪክ ተገብሮ ታዛቢ ይልቅ በሕያው ትረካ ውስጥ መስቀለኛ መንገድ (node) እንዲሆኑ ማድረግ ነው። ይህን በማድረግ፣ የ RealBible ፕሮጀክት የቅዱስ ድግግሞሽን ሙሉ ጥልቀት ለመግለጥ ያለመ ነው፣ ይህም ቅዱሳት መጻሕፍት እንደተነደፉት እንዲሠሩ ያስችላቸዋል፡ ለዘላለም የሚገኙ፣ የሚያመነጩ እና የተሟሉ።