Biada bogatymEnglish · አማርኛ · العربية · বাংলা · Čeština · Deutsch · Ελληνικά · Español · فارسی · Français · Hausa · עברית · हिन्दी · Hrvatski · Magyar · Bahasa Indonesia · Igbo · Italiano · 日本語 · 한국어 · मराठी · Nederlands · Afaan Oromoo · ਪੰਜਾਬੀ · Polski · Português · Română · Русский · Српски · Svenska · Kiswahili · தமிழ் · ไทย · Türkçe · Українська · اردو · Tiếng Việt · Yorùbá · 中文

Ameryka, ziemia mojego urodzenia, stała się jaskinią złodziei, odkopanym podziemiem, pustkowiem zastawionym sidłami, gdzie drapieżnicy czają się w każdym zwyczajnym działaniu. Kupowanie, sprzedawanie, prowadzenie samochodu, klikanie, pożyczanie, wykupywanie subskrypcji, parkowanie — ba, nawet przystąpienie do religii — może skrywać kolejne zobowiązanie gotowe się zatrzasnąć. To kultura zasadzki, gospodarka czyhająca na ofiarę zbudowana na barkach ludności traktowanej jak bydło.

Hades wasn't a Greek myth, it was a prophetic revelation of the future.
Hades nie był greckim mitem, lecz proroczym objawieniem przyszłości.

Marketing nie jest już perswazją; jest wojną psychologiczną. Architektura wyboru, ramowanie i arbitraż percepcji są badane, doskonalone i stosowane przeciwko ludziom. Badanie z 2026 roku potwierdza to, co przebiegli już wiedzieli: konsumenci łatwiej dostrzegają zmiany cen niż zmiany ilości lub jakości. Ta wiedza zostaje uzbrojona. To pokolenie dużo mówi o „kapitalizmie późnego stadium”. Gdy myślę o kapitalizmie późnego stadium, myślę o takich rzeczach jak nowe modele biznesowe inwestorów venture capital czy machinacje polityków, których stać na wydawanie miliardów tylko po to, by niszczyć konkurencję. Same pieniądze stają się bronią. Rzeczywistość jest taka, że pojawi się pewien poziom rozlewu krwi i korupcji, którego nie znajdziesz w krajach, gdzie ludzie nie mogą przepalać miliardów, aby niszczyć przeciwników. Miliardy wydawane, by uczynić z ciebie towar, który można usidlić, kupić i sprzedać. Ile z twoich danych osobowych zostało już sprzedanych przez media społecznościowe?

Tethering, jak się przekonałem, będąc bezdomnym i zależnym od niego przy korzystaniu z hotspotu w planach dostawców eSIM, jest podręcznikowym przykładem zasadzki: plan sprzedaje się jako użyteczne dane, klient płaci, a potem, w chwili gdy połączenie zostaje udostępnione, dostawca po cichu ogranicza jego prędkość tak, że staje się bezużyteczne. Drobny druk lub zasada „uczciwego korzystania” to sidła, które zaciskają się dopiero po tym, jak pieniądze zostały już pobrane. Nie można już nawet kupić kubeczka jogurtu, nie będąc zubożonym — „z miejscem na dodatki” drukuje się teraz jako zaletę, jakby dawanie ci mniej było hojnością. Mała kradzież pozostaje niezauważona, a jednak z takich małych kradzieży buduje się cały naród. Gdzieś miarą zwycięstwa stało się po prostu to: ile można wydobyć i jakim kosztem dla tego, kto nie może odmówić.

Więzanie słabych słowami, których słabi nie mogą opanować

Klasa zamożna, która mówi o sobie jako o „świecie pieniądza”, ukształtowała system prawny o bezprecedensowej skali, aby osłaniać samą siebie, jednocześnie trzymając resztę narodu w nieustannym zakładnictwie. Kredyt jest łańcuchem. Wolność jest słowem wciąż wypowiadanym, lecz zwykły człowiek każdego dnia przechodzi przez setki wiążących relacji prawnych, wchodząc dziesiątki razy w nowe pułapki umowne, nigdy nawet nie podnosząc pióra. Badanie Carnegie Mellon z 2008 roku obliczyło, że przeczytanie każdej polityki prywatności, z którą styka się amerykański użytkownik internetu, zajęłoby 244 godziny rocznie — niemal czterdzieści minut każdego dnia pracy. To było prawie dwadzieścia lat temu. Do 2024 roku mediana długości polityki prywatności na głównych platformach wzrosła do 4150 słów, mniej więcej dwukrotnie więcej niż dekadę wcześniej. Fosa się poszerza. Przepaść się pogłębia.

Jeszcze gorsze jest nowe kontraktowanie otoczeniowe: zgoda nie jest już wyrażana podpisem, lecz samą obecnością. Badanie Pew z 2023 roku wykazało, że 56 procent Amerykanów prawie zawsze klika „zgadzam się” bez czytania. Kupowanie, prowadzenie samochodu, klikanie, pożyczanie, praca, bankowość, szukanie opieki — nawet logowanie się czy samo pozostawanie obecnym — wymusza zgodę przez zmęczenie. Jedno badanie siedemdziesięciu głównych usług cyfrowych wykazało, że same dokumenty AT&T liczyły około 383 000 słów. To nie jest handel. To system zaprojektowany tak, aby silni mogli wiązać słabych słowami, których słabi nie mogą opanować.

Załóżmy, że dwie osoby spotykają się z tą samą 40-stronicową umową. Osoba mająca pieniądze może kupić rzeczy, które pozwalają jej przekroczyć barierę złożoności prawnej:

Biedna osoba może natychmiast potrzebować usługi i nie stać jej na nic z tego. Wszystkie klasy mogą technicznie „wybierać”, lecz koszt zrozumienia wyboru jest radykalnie nierówny.

Dodaj do tego cichą machinę długu, prawną fikcję traktującą korporacje jak osoby oraz bezwzględne przekształcanie każdej ludzkiej potrzeby w strumień przychodów. Biedni są mieleni na proch, klasa średnia jest wykrwawiana, bogaci są chronieni, a nad całym tym układem przywołuje się imię wolności. Mnożą przymierza, których nigdy nie zamierzali dać zwykłemu człowiekowi zrozumieć, i nazywają wynikającą z tego niewolę wolnością.

Pułapki zastawiane od dzieciństwa

Nie trzeba długo szukać, by znaleźć pułapki; są zastawiane pod naszymi stopami od dzieciństwa. Już w wieku szesnastu lat zapisałem się do lokalnej siłowni tylko po to, żeby ćwiczyć. Kiedy przestało mnie na nią stać, powiedzieli mi, że nie mogę zrezygnować — mam obowiązek dalej płacić albo poniosę wysokie kary. Dopiero gdy odkryłem, że osoby niepełnoletnie nie mogą być prawnie związane umowami, i im to powiedziałem, natychmiast podarli papier na moich oczach. Gdy tylko kończysz osiemnaście lat, czeka na ciebie całe imperium takich pułapek. Od chwili, gdy po raz pierwszy wyprowadziłem się samodzielnie z nadzieją na studiowanie biznesu ośrodków narciarskich w Kolorado, przez narastający dług za dyplom na skrajnie lewicowej uczelni, przez odrzucenie mnie przez każdą instytucję przy szukaniu pracy po ukończeniu studiów ponieważ były skrajnie lewicowe, przez życiorysy pełne wolontariatu, które jakoś działały na moją niekorzyść, po firmy niszczone przez National Forest, US Customs and Border Control, urzędy miejskie i powiatowe oraz resztę stanowych i lokalnych przepisów — mury były olbrzymie. Nawet Departament ds. Bezrobocia był parodią pułapek. Po tym, jak do mnie zadzwonili, by poinformować mnie, że podczas kryzysu COVID kwalifikuję się jako samozatrudniony mobilny mechanik, i przyznali mi około dziesięciu tysięcy dolarów świadczeń za pozostawanie bez pracy przez ponad rok, niemal dwa lata później zażądali zwrotu całości, ponieważ „nie mieli wszystkiego dobrze zorganizowanego i nie byli w stanie przejrzeć poszczególnych spraw”. Była to tania próba odwrócenia własnych błędów, z nadzieją, że ludzie ulegną i oddadzą im trochę pieniędzy. Odwołałem się i wygrałem, ale dopiero po tym, jak zostałem dotkliwie, boleśnie i niesprawiedliwie opluty, a mimo to skazany na zwrot 1800 dolarów. Skazany jak przestępca bez uczciwego procesu. Dość powiedzieć, że tego nie zrobiłem.

W latach, gdy próbowałem założyć siłownię wspinaczkowo-fitnessową i inne firmy, rzuciłem się prosto w to i próbowałem przepłynąć tę fosę, nie zdając sobie sprawy, w co się pakuję (zobacz moje wspomnienia poniżej). Pomimo zbudowania bazy klientów i klubu liczącego ponad 1200 chętnych osób przez żmudne siedem lat, zostałem zmieciony w niebyt przez deweloperów nieruchomości komercyjnych, przepisy dotyczące zagospodarowania przestrzennego, drapieżną biurokrację, rządowe „opłaty” (pomyśl o opłacie za wpływ na ruch w wysokości 700 000 dolarów) oraz koszty nieruchomości. System nie został zbudowany, aby wspierać przedsiębiorczość; został zbudowany, aby chronić kapitał, który już tam był.

Po prostu wjechać? Instrukcje i informacje są wewnątrz?

Nawet poruszanie się po mieście stało się ćwiczeniem w biernej eksploatacji. Jak przekonały się dziesiątki nieświadomych kierowców, firmy takie jak Metropolis „zawierają z tobą umowę” w chwili, gdy po prostu wjeżdżasz do jednego z ich garaży. Bez szlabanów, bez automatów płatniczych i przy minimalnym ostrzeżeniu ich kamery AI napadają na twoje dane osobowe. Kilka razy zostałem przez nich obrabowany tylko za korzystanie z ładowarki Tesli, aby naładować Teslę, którą wynajmowałem od innej wyzyskującej korporacji, Hertz, żebym mógł pracować za grosze dla kolejnej wyzyskującej korporacji, Ubera. Ograbiono mnie z kilkuset dolarów, bez nikogo, z kim można by porozmawiać. Zautomatyzowana kara bez ostrzeżenia, należytego procesu lub arbitrażu. A wszystko to najwyraźniej legalne, ukryte za kodem QR, który jest współczesnym odpowiednikiem nieczytelnego drobnego druku.

Mitzrayyim, Podwójne Oblężenie

Eglon (עֶגְלוֹן) dosłownie tłumaczy się jako "podobny do cielęcia" lub "młody byczek." Wywodzi się od słowa źródłowego 'egel (עֵגֶל), oznaczającego "cielę", które z kolei wywodzi się od czasownika 'agal (עָגַל), oznaczającego "krążyć," "okrągły" lub "toczyć się."
Oddawanie czci Złotemu Cielcowi. Eglon (עגלוֹן) dosłownie tłumaczy się jako „podobny do cielęcia” lub „młody byczek”. Wywodzi się od słowa źródłowego ‘egel (עֵגֶל), oznaczającego „cielę”, które z kolei wywodzi się od czasownika ‘agal (עָגַל), oznaczającego „krążyć”, „okrągły” lub „toczyć się”.

„In God We Trust” jest wydrukowane na banknotach, które nas zniewalają. Jak się okazuje, ten bóg zbudował wokół siebie fosę i wieżę z kości słoniowej o niedostępnej wysokości. W Księdze Wyjścia faraon zniewolił Hebrajczyków poprzez wyrachowaną strategię napędzaną polityczną paranoją, stopniową eksploatacją pracy i przemocą usankcjonowaną przez państwo. Egipt był przemocowym państwem z magikami handlującymi religią.

Brzmi znajomo? Ameryka urzeczywistnia wszystko, przed czym ostrzegała ta historia. Jest pełna nadzorców gnębiących klasę pracującą, która trudzi się w błocie, wytwarzając cegły dla imperium i schylając się przed odczłowieczającym, bezczelnym bogiem. Hebrajska nazwa Egiptu, Mitzrayyim, tłumaczy się jako „Podwójne Oblężenie” lub „Podwójna Cieśnina”. Oblęża cię z przodu i z tyłu: przeszłość jest wykorzystywana przeciwko tobie, a przyszłość budowana jest na tobie, wyciskając z twojego istnienia każdą kroplę życia, podczas gdy jej prezydenci i politycy wciąż przysięgają na nią lewymi rękami.

Chrześcijański naród? To, co robi Ameryka, chrześcijaństwo robi od paru tysięcy lat. Globalne „królestwo Boże”, zamiast demontować ten system, działa jako jego główny beneficjent, czyniąc ich najbardziej współwinnymi w tym systemie Hadesu. Chrześcijanie na całym świecie zarabiają rocznie około 70 bilionów dolarów, wnoszą ponad 1 bilion dolarów rocznie do gospodarki USA, posiadają aktywa i nieruchomości warte biliony oraz oszczędzają rządom miliardy dzięki „efektowi aureoli” sieci bezpieczeństwa społecznego i wolontariatu. Nierząd bez porównania.

Chrześcijanie na całym świecie posiadają ogromną część prywatnego majątku, kontrolując osobiste aktywa rzędu 180–250 bilionów dolarów. Gdyby chrześcijanie świata byli traktowani jako jedna suwerenna gospodarka, jej PKB byłby o około 40% większy niż Stanów Zjednoczonych i Chin łącznie. Mówiąc o otaczającym nas kontraktowaniu, kosztach zrozumienia, systemie zaprojektowanym po to, by wiązać słabych słowami, których słabi nigdy nie mogliby zrozumieć, nakładającym na ludzi brzemiona zbyt ciężkie do uniesienia, samemu nie kiwając palcem, oraz o strasznych konsekwencjach, o których dowiadujesz się dopiero po tym, jak zostałeś zwabiony…

Goliat.

Podwójne oblężenie. Podpieranie się wczoraj przeciwko tobie, sprzedawanie ci jutra. To system zaprojektowany tak, aby silni mogli wiązać słabych słowami, których słabi nie są w stanie opanować. Pobielone.

Najniższy szczebel

Próbowałem znaleźć pracę freelance jako programista „quant” na Upworku, tylko po to, by mieć co jeść, lecz zastałem wyścig na dno (np. Downwork), gdzie przejściowi gracze z Wall Street zlecają tanią pracę, podkopując raczkujące profile i wstrzymując wypłaty bez żadnych konsekwencji. Straciłem tysiące na pracy. Próbowałem jeździć dla Ubera 85 godzin tygodniowo, spałem w samochodzie, by oszczędzić gotówkę, tylko po to, by odkryć, że system jest ustawiony jak automat w kasynie. Kierowcy są zmuszani do psychologicznej wojny na wyniszczenie: odrzucają kursy za stawki głodowe w nadziei na wygraną w postaci dobrze płatnego zlecenia, aż dopada ich zmęczenie i algorytm wygrywa.

Program rideshare (ekstrakcji) Hertza nie był lepszy: wynajęli mi Teslę z 196 000 mil przebiegu i uszkodzonym systemem wizyjnym bezpieczeństwa. Już wyciągnęli z niej pełną wartość w kosztach wynajmu, a jednak odmówili jej sprzedaży, woląc doić zdesperowanych kierowców kosztem ich własnego bezpieczeństwa.

To przetrwanie jest ledwie wykonalne, jeśli pasażerowie są gościnni, jak w Nashville, ale spróbuj jeździć po wrogich, pełnych opłat, patrolowanych przez kamery AI polach minowych Wschodniego Wybrzeża, gdzie nikt nie daje napiwków, a ludzie szybko wystawiają ci niskie oceny — Jersey, Filadelfia, Baltimore, DC, próbowałem wszędzie. To, co tam zaobserwowałem, nie było postępową obietnicą, że „różnorodność jest naszą siłą”, lecz cynicznym arbitrażem percepcji: bogaci sprowadzają masy zdesperowanych pracowników, gotowych sprzedać swoje jutro za 6 dolarów za godzinę. Nie znalazłem żadnego przenikania się kultury, pochodzenia, języka ani światopoglądów, za to ogromny wzrost rywalizacji rasowej. To utrzymuje klasę pracującą w podziale i walce o ochłapy, jednocześnie poszerzając fosę wokół wież bogatych. Czy to jest ludzkość w jej najwspanialszej godzinie?

Obietnica internetu

Satyryczny plakat: Wuj Sam odciąga zasłonę z napisem Obietnica internetu, aby odsłonić maszyny z Doliny Krzemowej zbierające uwagę oraz karmiące ludzi w boksach gniewem, podziałem i uzależnieniem, podczas gdy bogata publiczność oklaskuje z pieniędzmi w dłoniach.
Czy coś dobrego może wyjść z… Ameryki?

Był czas, gdy Ameryka eksportowała rzeczy, które podnosiły świat: żarówkę, samolot i nadzieję, że uczciwy człowiek może wznieść się dzięki uczciwej pracy. Co eksportuje teraz? Jej głównym eksportem są jej platformy, jej feedy i jej rozrywka, a to, co przez nie przepływa do każdego narodu na ziemi, to gniew, podział, uzależnienie, przemoc, seksualizacja, spiskowość, religijne urojenie, degeneracja i konsumpcjonizm — zbierane z każdego spojrzenia, każdego kliknięcia i każdej godziny czuwania, a potem sprzedawane światu z powrotem jako obietnica internetu. Wolność wypowiedzi, lepiej poinformowana opinia publiczna, globalna wspólnota, szansa dla wszystkich, silniejsza demokracja: odsuń kurtynę, a za nią stoi groteskowa maszyna do zbierania twoich gałek ocznych i mózgów. Bogaci i potężni nie tylko tolerują tę maszynę; oni ją budują. I budują ją w takim pośpiechu, że nikt nigdy nie jest w stanie dotrzymać kroku. Nieustannie dolewają paliwa do ognia wszystkiego, co dzieli, ponieważ oburzenie jest najbardziej dochodową uprawą, jaką ta ziemia kiedykolwiek wydała, a ludzie skaczący sobie do gardeł nigdy nie patrzą w górę na tych, którzy trzymają zapałki. Siedzą w pierwszym rzędzie z pieniędzmi w dłoniach i klaszczą (dla swojej strony).

Niewielu rozumie miażdżący ciężar tego społeczeństwa, jeśli nie znajdują się na jego samym dole. Amerykańska gospodarka i społeczeństwo to smołowisko, a zasada jest prosta: jeśli nie depczesz po palcach komuś na drabinie prowadzącej z niego w górę, cały system z przyjemnością podepcze twoje.

Mimo wszystko nadal tłumaczę, nawet jeśli zrobienie odrobiny postępu zajmuje mi straszliwie dużo czasu. John, uwięziony samotnie na wyspie, wygnany, traktowany jak wyrzucone śmieci, wciąż znajduje sposób, by napisać opus magnum.