அந்த தலை/உச்சியில் எலோஹீம்… (ஆதியாகமம் 1:1 RBT)
மாம்சத்தின் சார்பு மரணமாகும்; மூச்சின் சார்பு ஸோயே-வாழ்வு மற்றும் ஒரு சமாதானம். ரோமர் 8:6 RBT
சார்பு ஆரம்பத்திலிருந்தே அனைத்தையும் தீர்மானிக்கிறது. ஆகவே சார்பு “ஆரம்பத்தில்” தொடங்கியது. எபிரேய வார்த்தையான “reshith” “ஆரம்பம்” என்று விளக்கப்பட்ட இடத்திலேயே, வேதாகமத்தின் மீதமுள்ள பகுதிக்கான சார்பு தொடங்கியது. “Reshith” உண்மையில் “உச்சி” அல்லது “தலை” என்பதற்கான பெண்பால் பெயர்ச்சொல். அது ஒரு மலையின் உச்சி; “நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு” அல்ல. “தலை” என்று பொருள்படும் ஆண்பால் “rosh” துல்லியமாக “தலை” என்றே மொழிபெயர்க்கப்பட்டது; ஆனால் அவளைப், reshith-ஐப் பொறுத்தவரை, ஆண்களின் சார்பு விலகிச் சென்றது. விளக்கத்திலும் மொழிபெயர்ப்பிலும் எண்ணற்ற (ஆயிரக்கணக்கான) தவறுகள் தொடர்ந்தன; ஏனெனில் அவள், தோற்றமாக இருக்கவே முடியாது. அதன் விளைவு, உங்களைச் சுற்றியுள்ள உலகில் “வேதாகமம்” எனப்படும் சேற்றுக் குழப்பம் வெள்ளம்போல் பெருக்கெடுத்துள்ளது. அதை புரிந்துகொள்வது சாத்தியமற்றது; வாசிப்பதே மிகவும் கடினம் (அதனால்தான் வியப்பூட்டும் கைவினையைப் பயன்படுத்தும் எண்ணற்ற “மொழிபெயர்ப்புகள்” சந்தைப்படுத்தப்படுகின்றன). அதற்கு மேலாக, உலகின் முன் மறுக்க முடியாத வெளிப்படையான சாட்சி உள்ளது: அது மக்களை இருளில், தனியாக, காழ்ப்புடன், துயரத்துடன், முடிவில்லாமல் உழன்றுகொண்டிருக்கச் செய்கிறது. சேறு அவ்வளவு அடர்த்தியானது; அவர்கள் ஒருபோதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியாது. கூடுகைகளில் அவர்கள் வாழும் இருளின் நரகம் ஒளியின் முகமூடியால் மூடப்படுகிறது. அறியப்படாததற்கும், ஒவ்வொரு திருப்பத்திற்கும் இடைவிடாமல் பயந்து, தங்களுடைய கவலைகளை அவர்களால் நிறுத்த முடியவில்லை. உங்களுக்கே பொய் சொல்லும்போது, பிறருக்குச் சொல்வதை விடவும் அது மிக மோசமான பொய். அதற்கு மேலாக, எண்ணிக்கையிட முடியாத அளவிலான பொய்யர்கள், கொலைகாரர்கள், திருடர்கள் பெருகியுள்ளனர். அது மரணத்தால் கொதித்தது. அது “குதிரைகளின் கடிவாளம்” வரை இரத்தத்தின் புத்தகமாக மாறிவிட்டது.
சார்பு ஆரம்பத்திலிருந்தே தவறாக இருந்தால், முழுவதும் தவறவிடப்படுகிறது. ஆகவே, முழுப் பணியும் ஒரு தவறுதல்.
ஸ்ட்ராங் #7225, reshit, [பெண்பால்] தலை. இது rosh, #7218 என்பதன் பெண்பால் வடிவம். இந்த வார்த்தைகளின் வேர் பயன்படுத்தப்படவில்லை; ஆனால் குலுக்குதல், நடுக்குதல் என்று பொருள்படும். “தலை” (ஏனெனில் அது குலுங்குகிறது) என்று புரிந்துகொள்ளப்பட்டு, இங்கு நீண்டகாலமாக அருவமான, வரையறுக்கப்படாத “ஆரம்பம்” என்று விளக்கப்பட்டுள்ளது.
எபிரேய நூல்கள் முழுவதும், “தலை” என்ற இந்த வார்த்தை “தலைநீர் ஊற்று”, அதாவது ஒரு மூலம், அல்லது மலையின் சிகரம் என்ற பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு “மூலம்” “ஆரம்பம்” என்று கருதப்படலாம்; ஆனால் அதன் கருத்து சாதாரண காலத்தைச் சார்ந்ததல்ல; மேலும் rosh/reshit காலவரிசை இட-காலத்துடன் தொடர்புடையவை என்பதைக் குறிக்கும் எதுவும் நூல்களில் இல்லை. உண்மையில், எபிரேய மொழியில் கடிகார நேரம், அணு நேரம், காலவரிசை நேரம் அல்லது இட-காலம் என்ற பொருளில் “நேரம்” என்பதற்கான வார்த்தையே இல்லை என்பதை அறிந்துகொள்ள வேண்டும். அங்கு ஏற்ற நேரம், நியமிக்கப்பட்ட நேரம், பருவம், மாதவிடாய் நேரம், அப்போது, இப்போது, நிரந்தரம், மற்றும் நாளைய நேரம், மாலை நேரம் மட்டுமே உள்ளன. #6256-ஐப் பார்க்கவும். ஏதேனும் என்றால், அது நேரத்தின் மையம் அல்லது கண் உடன் தொடர்புடையது.
ஆசிரியர் தலையின் பெண்பால் வடிவத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார். ஏன்? இங்கேயே வேதாகமத்தின் மிகவும் புதிரான மர்மம் இருக்கலாம். சமச்சீரான பல வேர் வினைச்சொற்கள் உள்ளன; அவை நோக்கத்துடனேயே அவ்வாறு உள்ளன. குறிப்பிடத்தக்கவை hayah (ஆகுதல்), nun (பெருகுதல்), மற்றும் harah (கருத்தரித்தல்). இவை எபிரேய மொழி முழுவதிலும் மிக முக்கியமான சிலவாகும். அவை எதிர்மறைகள் அல்லது நேர்மறை-எதிர்மறை, மாதிரி-எதிர்மாதிரி பக்கங்களைப் பிரதிபலிக்கின்றன. தனித்தனி எழுத்துகளை ஒரு சுட்டிக்காட்டாக எடுத்துக்கொண்டால்:
היה hayah: [இதோ – கை – இதோ] ஆகுதல்
נונ nun: [விதை – ஆணி/முள் – விதை] பெருகுதல்
הרה harah: [இதோ – தலை – இதோ] கருத்தரித்தல்
ஆரம்பகால எபிரேய எழுத்தான ר resh:
தலைமரியாளின் பெயர் எபிரேய miryam (ஸ்ட்ராங் #4813) என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது; எபிரேய marah என்பதிலிருந்து “கசப்பு” என்றும், “கலகம்” அல்லது “கலகக்காரி” என்றும் பொருள்படும். அவள் தன்னுடன் தானே போராடுகிறாள்.
கசப்பானவள் (“மரியா”), இந்த நாட்களில் எழுந்து நின்று, வேகமாக மலைநாட்டிற்கு, புகழப்பட்டவனின் தேசத்திற்குள் (“யூதா”) கொண்டு செல்லப்பட்டாள்; அவள் நினைவுகூரப்படுகிறவரின் வீட்டிற்குள் (“சகரியா]”) நுழைந்து, தேவன்-ஏழு (“எலிசபெத்”) என்பவளை வாழ்த்தினாள்…
அவள் மிகுந்த குரலில் கூவிச் சொன்னாள்: “உன்னுடைய வயிற்றின் கனி ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது; எனக்கு இது எங்கிருந்து வந்தது, என்னுடைய ஆண்டவரின் தாய் என்னை நோக்கி வந்திருக்கிறாளே? ஏனெனில் பார்! உன்னுடைய வாழ்த்தின் குரல் என்னுடைய காதுகளுக்குள் பிறந்தவுடன், சிசு என்னுடைய வயிற்றுக்குள் களிப்புடன் துள்ளியது… (லூக்கா 1:39-44 RBT)
ஒரு ஆண்-குழந்தை வயிற்றுக்குள் விழுங்கப்பட்டதுபோல், எலிசபெத்தின் (தேவன் ஏழு) வாழ்த்தைக் கேட்டவுடன் துள்ளுகிறது.
கசப்பானவள் (“மரியா”), தேவன் ஏழு (“எலிசபெத்”) என்பவளின் வாழ்த்தைக் கேட்கிறாள்
இதோ இதோ
இந்தப் புரிதலுடன், “தலையில்” என்பது வாழ்க்கையின் கருத்தரிப்பையே குறிக்கும். வாழ்க்கை கருத்தரிக்கப்பட்டது. எலோஹீம் கருத்தரிக்கப்பட்டது. “உயிருள்ளவர்களின் தாய்” ஏவாள். முழு நித்திய வாழ்வின் தாய். அவள் தன்னுடைய முழு மகிமையிலும் வெளிப்பட்டு, அவளே மலையிலிருந்து இறங்கி வரும்போது, அவள் எவ்வளவு அழகாக இருக்க வேண்டும் என்பதை கற்பனை செய்யுங்கள்?