In het hoofd/de top elohim… (Genesis 1:1 RBT)
Want de gezindheid van het Vlees is dood, en de gezindheid van de Adem, zoe-leven en een vrede. Romeinen 8:6 RBT
Gezindheid bepaalt alles vanaf het begin. En zo begon gezindheid bij “het begin.” Waar het Hebreeuwse woord “reshith” werd geïnterpreteerd als “het begin”, begon de vooringenomenheid voor de rest van de Bijbel. “Reshith” is in feite het vrouwelijke zelfstandig naamwoord voor “top” of “hoofd”. Het is de top van een berg en niet “lang geleden.” Het mannelijke “rosh”, dat “hoofd” betekent, werd nauwkeurig vertaald als “hoofd”, maar toen het op haar aankwam, reshith, bleef de vooringenomenheid van mannen uit de buurt. Ontelbare (duizenden) missers volgden in de wereld van interpretatie en vertaling, allemaal omdat zij onmogelijk de oorsprong kon zijn. Het resultaat is de modderige chaos die de wereld om je heen overspoelt, genaamd “de Bijbel.” Het is onmogelijk te begrijpen, en buitengewoon moeilijk zelfs maar te lezen (vandaar de marketing van talloze “vertalingen” die verbluffend vakmanschap benutten). Daarnaast is er onweerlegbaar zichtbaar getuigenis voor de wereld: het laat mensen in het donker, alleen, wrokkig, bedroefd en eindeloos wentelend met hun tanden knarsen. De Modder is zo dik dat zij nooit gelukkig kunnen zijn. In de samenkomsten wordt de hel van duisternis waarin zij leven bedekt door een masker van licht. Onophoudelijk bang voor het onbekende, voor elke wending, kunnen zij hun eigen angsten niet stoppen. Het is de ergste vorm van liegen wanneer je tegen jezelf liegt, laat staan tegen anderen. Bovendien heeft het een overvloed aan leugenaars, moordenaars en dieven voortgebracht, te talrijk om te tellen. Het ziedde van de dood. Het is een boek van bloed geworden, helemaal tot aan de “teugel van het paard.”
Als de gezindheid vanaf het begin verkeerd is, wordt het geheel gemist. En dus is het Gehele Werk een Misser.
Strong’s #7225, reshit, [vrouwelijk] hoofd. Dit is de vrouwelijke vorm van rosh, #7218. De wortel van deze woorden wordt niet gebruikt, maar betekent schudden, beven. Opgevat als “hoofd” (omdat het schudt) en hier lange tijd geïnterpreteerd als een abstract, ongedefinieerd “begin.”
Door de gehele Hebreeuwse teksten heen wordt dit woord “hoofd” gebruikt in de betekenis van “bovenloop”, dat wil zeggen een bron, of een bergtop. Een “bron” zou kunnen worden opgevat als een “begin”, maar de betekenis is niet die van gewone tijd, en er is niets in de teksten dat zou aangeven dat rosh/reshit verband houden met chronologische ruimtetijd. In feite moet bekend zijn dat er in het Hebreeuws geen woord is voor “tijd” in de zin van kloktijd, atomaire tijd, chronologische tijd of ruimtetijd. Er is alleen geschikte tijd, vastgestelde tijd, seizoen, menstruatietijd, toen, nu, eeuwigdurendheid, en tijd van morgen, tijd van de avond. Zie #6256. Als er al iets is, houdt het verband met het middelpunt of oog van de tijd.
De auteur koos de vrouwelijke versie van hoofd. Waarom? Hier ligt misschien wel het meest raadselachtige mysterie van de Bijbel. Er zijn veel stamwerkwoorden die symmetrisch zijn, en dat zijn ze met opzet. Opmerkelijke zijn hayah (worden), nun (zich voortplanten), en harah (ontvangen). Dit zijn enkele van de meest betekenisvolle in de gehele Hebreeuwse taal. Zij weerspiegelen tegenstellingen of positieve-negatieve, type-antitype kanten. Wanneer we de afzonderlijke letters als aanwijzing nemen:
היה hayah: [Zie – de hand – Zie] worden
נונ nun: [zaad – pen/spijker – zaad] zich voortplanten
הרה harah: [Zie – hoofd – Zie] ontvangen
De vroeg-Hebreeuwse letter ר resh:
hoofdDe naam van Maria is ontleend aan het Hebreeuwse miryam (Strong’s #4813) en heeft een betekenis van “bitter” van het Hebreeuwse marah en “opstand” of “opstandeling”. Zij worstelt met zichzelf.
Bitter (“Maria”), die in deze dagen opstond, werd met haast naar het bergland vervoerd, naar het Land van de Geprezene (“Juda”), en zij ging het huis binnen van Hij Die Herinnerd Wordt (“Zacharia]”) en groette God-is-Zeven (“Elisabeth”)…
En zij riep met een luide stem en zei: “Gezegend is de vrucht van de buik van jezelf, en vanwaar komt dit tot mij, dat de moeder van de Heer van mij naar mij toe is gekomen? Want zie! toen de stem van de groet van jezelf in de oren van mij werd geboren, sprong het kind op in uitbundige vreugde binnen in de buik van mij… (Lucas 1:39-44 RBT)
Als een mannelijk kind dat in de buik is opgeslokt en opspringt bij het horen van de groet van Elisabeth (God is Zeven).
Bitter (“Maria”) hoort de groet van God is Zeven (“Elisabeth”)
Zie Zie
Met dit begrip zou “In het hoofd” verwijzen naar de eigenlijke ontvangenis van het leven zelf. Leven ontvangen. Elohim ontvangen. Eva, de “Moeder van de Levenden”. De Moeder van het gehele eeuwige leven. Stel je voor hoe mooi zij moet zijn, wanneer zij zich in al haar heerlijkheid manifesteert, wanneer zij zelf van de berg neerdaalt?