את (AΩ) – Znak Wiecznego JaEnglish · አማርኛ · العربية · বাংলা · Čeština · Deutsch · Ελληνικά · Español · فارسی · Français · Hausa · עברית · हिन्दी · Hrvatski · Magyar · Bahasa Indonesia · Igbo · Italiano · 日本語 · 한국어 · मराठी · Nederlands · Afaan Oromoo · ਪੰਜਾਬੀ · Polski · Português · Română · Русский · Српски · Svenska · Kiswahili · தமிழ் · ไทย · Türkçe · Українська · اردو · Tiếng Việt · Yorùbá · 中文

Definicje Stronga podają:

אֵת ʼêth, ayth; najwidoczniej skrócone od H226 w sensie wskazującym na istotę; właściwie: ja/siebie (ale zazwyczaj używane do dokładniejszego wskazania dopełnienia czasownika lub przyimka, nawet lub mianowicie): — [jako takie nieposiadające odpowiednika w języku angielskim].

To osobliwe, że James Strong podaje precyzyjne przedstawienie w języku angielskim, a następnie twierdzi, że jest ono „nieposiadające odpowiednika w języku angielskim”, ale oczywiście ma na myśli jego pozorne użycie. To „pozorne użycie” wystarczyło uczonym i tłumaczom Biblii, aby dosłownie wymazać ponad 10 000 wystąpień tego słowa.

Pełniejsza forma H226 אות to znak lub sygnał, jako obracanie się lub wirowanie:

 

 

Znak: Człowiek w środku, wyznaczony przez granice

Kolejną osobliwą rzeczą jest to, jak powszechne jest, że człowiek czuje się odgrodzony, odcięty, wykluczony lub zablokowany przed dotarciem do własnego ja. Nic tak nie zabija człowieka, a wiadomo to od starożytności – Grecy mieli aksjomat, Γνῶθι σεαυτόν, „Poznaj samego siebie”. Jedno jest pewne: człowiek, który patrzy w „zwierciadło prawa” w nadziei na odnalezienie i zrozumienie siebie, nigdy nie zobaczy tych 11 000 wystąpień słowa ja/siebie, ponieważ uczeni tak dokładnie zamknęli i poddali kwarantannie słowo את.

Strong #226. Hebrajskie אות, znak, znamię. Hebrajska litera ו to litera/liczba oznaczająca „człowieka” lub „kołek”. „Człowiek” znajduje się w środku i jest otoczony przez Wieczne Ja (znane również jako „ukryty człowiek serca” 1 Ptr 3:4 RBT), ja sam jestem „pierwszym” i „ostatnim”, „alfą” i „omegą”, po hebrajsku א i ת. Pojawia się to po raz pierwszy w kontekście Kaina, tj. „znamienia Kaina”.

„Pierwszy” i „drugi”

את Strong #853 et. Nazywano to „nieprzetłumaczalnym znacznikiem biernika”, ale nigdy nie zostało to w pełni zrozumiane. Stanowi pierwszą i ostatnią literę alfabetu hebrajskiego. Z pewnością istnieje tego powód?

Ten znak od wieków wprawiał w zakłopotanie rabinów i uczonych co do jego pochodzenia. Rabin Akiba, żydowski uczony z I wieku n.e., nazwał go „znakiem boskiej ręki”.

„O”

Objawienie daje wskazówkę co do jego znaczenia w języku greckim: „Ja, Ja Sam jestem A i Ω, początkiem i końcem…” (Objawienie 1:8 RBT). „O”? W grece samej literze nadano przedimek określony, „To O”. Dlaczego?

Chodzi o Nią

To kluczowe słowo את występuje ponad 11 000 razy, głównie w Torze (niemal wszystkie zostały usunięte przez tłumaczy). Stąd Tora odgrywa centralną rolę w wiecznym Życiu, wiecznym Teraz i wiecznym Ja. Nie jako dyspensa, nie jako stare zasady czy przepisy, ale jako zasiane ziarno, które ma zostać dopełnione, skonsumowane w Dniu ostatecznym. Ale co to wszystko oznacza? Istnieje właściwie kilka kolejnych znaczeń do rozważenia:

• את. Strong #854 to znaczenie oddawane jako „z” lub „blisko”. #854 „z” jest wymienione jako występujące ponad 800 razy. Mówi się nam, że oznacza „bliskość”, ale szczególnie godne uwagi jest to, że znaczenie #854 „z” jest zawsze używane w odniesieniu do ludzi (tj. blisko-niego), z kilkoma rzadkimi wyjątkami dotyczącymi miejscowości (tj. z Kadesz). Nigdy nie jest używane w odniesieniu do przedmiotów (tj. blisko-drzewa).
• את. Strong #855 to znaczenie oddawane jako „lemiesz” i „motyka”. To znaczenie jest wymienione tylko w pięciu przypadkach.
• את. Strong #859 Ostatnim jest podstawowe znaczenie „ty/sama siebie” w liczbie pojedynczej rodzaju żeńskiego. Co ciekawe, żeński przyrostek jest dodawany w celu utworzenia męskiej liczby pojedynczej אתה (atah) „ty”, ale ta sama konstrukcja אתה oznacza również „ją” (ty-sama to ona-sama, ona-sama to ty-sama). Wydaje się to być zgodne z interesującym wzorcem, w którym konstrukcja czasownika w 2. osobie liczby pojedynczej rodzaju męskiego „ty jesteś” jest identyczna z konstrukcją czasownika w 3. osobie rodzaju żeńskiego „ona jest” w formie niedokonanej/niepełnej. Czy to zamierzone? I jakie pomyłki w tłumaczeniu mógł spowodować ten fakt?
  W innych miejscach z rzeczownikami żeńskimi to samo słowo אתה (atah) najwyraźniej oznacza żeńskie „ją/to”. Jeśli wszystko to jest jedynie kwestią ewolucji języka poprzez konwencjonalne użycie, wówczas słowo to można uznać za raczej pozbawioną znaczenia „partykułę” bez realnego znaczenia i można je wykreślić z Biblii, jak uczyniły to wszystkie tłumaczenia. Jeśli jest to jedynie znacznik biernika, jest on całkiem bezcelowy, ponieważ każdy może dostrzec czynność czasownika w Księdze Rodzaju 1:1: „Stworzył את niebiosa i את ziemię”. Czyżby czytelnik nie rozumiał, co zostało stworzone?

Znak reprezentujący ją można dostrzec w prostej definicji את at jako żeńskiego „ty”:

Oto teraz poznałem, żeś kobietą piękną z wyglądu את…

Księga Rodzaju 12:11 RBT

…córko, kim jest את ?

A ona mówi do niego: „Córka Domu Bożego, Ja Sama [אנכי].”

Księga Rodzaju 24:23 RBT

Hebrajskie אנכי (anoki) to coś, co moglibyśmy nazwać „jaźnią mojego ja” lub „mną samym”, ponieważ jest to „emfaza” emfatycznego אני (ani), które jest bardziej typowym „ja” lub „mnie”.

Podczas gdy męska liczba pojedyncza „ty” (atah) jest wymieniana przez morfologów jako występująca ponad 1000 razy, tylko 50 razy na 11 000 wystąpień את at jest przypisywane żeńskiej liczbie pojedynczej „ty”.