“தலை/உச்சிக்குள் எலோஹிம்…”
“ஏனெனில் மாம்சத்தின் மனச்சாய்வு மரணம், ஆவியின் மனச்சாய்வோ ஸோயே-வாழ்வு மற்றும் சமாதானம்.” ரோமர் 8:6 RBT
மனச்சாய்வு என்பது ஆரம்பத்திலிருந்தே அனைத்தையும் தீர்மானிக்கிறது. எனவே மனச்சாய்வு “தொடக்கத்திலேயே” தொடங்கிவிட்டது. எபிரேய வார்த்தையான “reshith” என்பது “தொடக்கம்” என்று பொருள் கொள்ளப்பட்ட இடத்தில்தான், பைபிளின் மற்ற பகுதிகளுக்கான மனச்சாய்வு தொடங்கியது. “Reshith” என்பது உண்மையில் “தலை” என்பதைக் குறிக்கும் பெண்பால் பெயர்ச்சொல் ஆகும். “தலை” என்று பொருள்படும் ஆண்பால் சொல்லான “rosh” என்பது சரியாக “தலை” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டது, ஆனால் அவளைக் குறிக்கும் reshith என்று வரும்போது, ஆண்களின் மனச்சாய்வு அதைத் தவிர்த்துவிட்டது. விளக்கம் மற்றும் மொழிபெயர்ப்பு உலகில் எண்ணற்ற (ஆயிரக்கணக்கான) தவறுகள் தொடர்ந்தன, இதற்கெல்லாம் காரணம் அவள், தொடக்கமாக இருக்க முடியாது என்பதே. இதன் இறுதி முடிவு, உங்களைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தை மூழ்கடிக்கும் “பைபிள்” எனப்படும் ஒரு குழப்பமாகும். இதைப் புரிந்துகொள்வது சாத்தியமற்றது, மேலும் வாசிப்பது மிகவும் கடினம் (எனவேதான் எண்ணற்ற “மொழிபெயர்ப்புகள்” மொத்தமான, மற்றும் ஆச்சரியமான விளக்கவுரைத் திறனைப் பயன்படுத்தி சந்தைப்படுத்தப்படுகின்றன). அதுமட்டுமல்லாமல், உலகிற்கு முன்னால் உள்ள வெளிப்படையான சாட்சி விவாதத்திற்கு அப்பாற்பட்டது—இது மக்களை இருள், தனிமை, வஞ்சகம், துக்கம் மற்றும் உழல்தல் போன்ற உணர்வுகளுக்குள்ளாக்குகிறது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இது எண்ணற்ற பொய்யர்கள், கொலைகாரர்கள் மற்றும் திருடர்களை உருவாக்கியுள்ளது. இது மரணத்தால் கொதித்தது.
ஆரம்பத்திலிருந்தே மனச்சாய்வு தவறாக இருந்தால், முழு விஷயமும் தவறிப்போகிறது. எனவே, முழுமையும் ஒரு தவறே.
Strong’s #7225, reshit, [பெண்பால்] தலை. இது rosh (#7218) என்பதன் பெண்பால் வடிவம். இந்த வார்த்தைகளின் வேர் பயன்படுத்தப்படவில்லை, ஆனால் அதன் பொருள் குலுங்குதல், நடுங்குதல் என்பதாகும். இது “தலை” என்று புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது (ஏனெனில் அது குலுங்குகிறது) மற்றும் நீண்ட காலமாக இங்கே “தொடக்கம்” என்று அருவமாகப் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது.
நான் அறிந்தவரை எல்லா இடங்களிலும், இந்த “தலை” என்ற வார்த்தை “நீரூற்றுகள்” என்ற அர்த்தத்தில் பயன்படுத்தப்படுகிறது, அதாவது ஒரு மூலம் அல்லது ஒரு மலை உச்சி. ஒரு “மூலம்” என்பதை ஒரு “தொடக்கம்” என்று கருதலாம், ஆனால் அதன் உணர்வு சாதாரண காலத்தைக் குறிப்பதல்ல, மேலும் rosh/reshit ஆகியவை நேரியல் கால-வெளியுடன் தொடர்புடையவை என்பதைக் குறிக்கும் எதையும் நான் வேதத்தில் காணவில்லை. உண்மையில், எபிரேய மொழியில் கடிகார நேரம், அணு நேரம், நேரியல் நேரம் அல்லது கால-வெளி என்ற அர்த்தத்தில் “நேரம்” என்ற வார்த்தையே இல்லை என்பதை அறிய வேண்டும். அங்கு குறிக்கப்பட்ட காலம், பருவம், மாதவிடாய் காலம், அப்போது, இப்போது, நித்தியம், மற்றும் நாளைய நேரம், மாலை நேரம் மட்டுமே உள்ளன. #6256-ஐப் பார்க்கவும். இது கால-வெளியின் மையத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.
எழுத்தாளர்கள் இங்கே தலையின் பெண்பால் வடிவத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். ஏன்? இங்கேதான் பைபிளின் மிகவும் புதிரான மர்மம் உள்ளது. சமச்சீரான பல வேர் வினைகள் உள்ளன, அவை நோக்கத்துடனேயே உள்ளன. குறிப்பிடத்தக்கவை hayah (ஆகுதல்), nun (பெருக்குதல்), மற்றும் harah (கருத்தரித்தல்). இவை எபிரேய மொழியிலேயே மிகவும் முக்கியமானவை. அவை எதிர்நிலைகளை அல்லது நேர்மறை-எதிர்மறை, வகை-எதிர்வகை பக்கங்களைப் பிரதிபலிக்கின்றன. தனிப்பட்ட எழுத்துக்களை ஒரு குறிப்பாக எடுத்துக் கொண்டால்:
היה hayah: [இதோ – கை – இதோ] ஆகுதல்
נונ nun: [விதை – ஆணி – விதை] பெருக்குதல்
הרה harah: [இதோ – தலை – இதோ] கருத்தரித்தல்
ஆரம்பகால எபிரேய எழுத்து resh:
தலைமரியாள் என்ற பெயர் எபிரேய மொழியின் miryam (Strong’s #4813) என்பதிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது மற்றும் எபிரேய மொழியின் marah என்பதிலிருந்து “கசப்பு” மற்றும் “கலகம்” அல்லது “கலகக்காரர்” என்ற பொருளைக் கொண்டுள்ளது. அவள் தன்னுடன் போராடுகிறாள்.
கசப்பு-கலகக்காரர் [மரியாள்], இவர்களுடைய நாட்களில் எழுந்து, மலைநாட்டிற்கு விரைவாக [கல்] எறிபவர்களின் தேசத்திற்கு [யூதா] சென்றாள், அவள் அவர் நினைவுகூர்ந்தார் [சகரியா] என்பவரின் வீட்டிற்குள் நுழைந்து தேவன் ஏழாக இருக்கிறார் [எலிசபெத்] என்பவரை வாழ்த்தினாள்…
அவள் மகா சத்தமிட்டு: “உன் கர்ப்பத்தின் கனி ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது, என் ஆண்டவருடைய தாய் என்னிடத்தில் வருவதற்கு நான் பாக்கியவதி? இதோ, உன் வாழ்த்துதலின் சத்தம் என் காதுகளில் விழுந்தவுடனே, என் வயிற்றிலுள்ள பிள்ளை மகிழ்ச்சியினால் துள்ளியது… (லூக்கா 1:39-44 RBT)
நரகத்தின் வயிற்றில் விழுங்கப்பட்ட ஒரு ஆண் குழந்தையைப் போல, எலிசபெத்தின் (தேவன் ஏழாக இருக்கிறார்) வாழ்த்தைக் கேட்டவுடன் மகிழ்ச்சியில் துள்ளுகிறது.
கசப்பு-கலகக்காரர் [மரியாள்] தேவன் ஏழாக இருக்கிறார் [எலிசபெத்] என்பவரின் வாழ்த்தைக் கேட்கிறாள்
இதோ இதோ
இந்த புரிதலுடன், “தலைக்குள்” என்பது வாழ்வின் கருத்தரிப்பையே குறிக்கும். ஜீவன் கருத்தரிக்கப்பட்டது. எலோஹிம் கருத்தரிக்கப்பட்டது. ஏவாள், “உயிருள்ளவர்களின்/முழுமையின் தாய்”. முழு நித்திய வாழ்வின் தாய். அவள் தனது முழு மகிமையுடன் வெளிப்படும்போது, அவள் எவ்வளவு அழகாக இருப்பாள் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள்?