เกี่ยวกับโครงการแปลพระคัมภีร์ฉบับจริง

ไม่มีเงินทุน

โครงการ RBT ไม่ใช่โครงการที่ได้รับเงินสนับสนุนด้วยงบประมาณ 25 ล้านดอลลาร์ ขณะนั่งอยู่บนเก้าอี้กำมะหยี่นุ่มๆ ในสถาบันศาสนา จิบชาคาโมมายล์ข้างหน้าต่างที่มองเห็นทิวทัศน์สีเขียว โครงการนี้เกิดขึ้นโดยไม่มีเงิน ไม่มีความช่วยเหลือ ไม่มีบ้าน ไม่มีรถ ไม่มีพื้นที่สำนักงานใดๆ ทั้งหมดนี้ทำบนแล็ปท็อปเก่าๆ ที่ถูกซ่อมแซมซ้ำแล้วซ้ำเล่า อยู่ในระดับล่างสุดของสังคม โครงการ RBT ก่อรูปขึ้นในร้านกาแฟ บาร์ โฮสเทลราคาถูก และสถานที่ทรุดโทรมอีกไม่น้อย พระกิตติคุณและบทต่างๆ หลายสิบบทถูกแปล (ซ่อมแซม) จากในเป้สะพายหลัง ท่ามกลางสภาพที่ขาดการนอนหลับอย่างรุนแรงใน 5 ประเทศ หลังจากที่แทบทุกคนปฏิเสธการสนับสนุน หรือเลิกติดต่อกับผม ไม่มีที่นอน ไม่มีอาหาร ไม่มีบ้าน และมีแต่การถูกเมินเฉย เป็นครั้งคราวผมหางาน ฟรีแลนซ์ เพื่อหาเงินกินข้าว แต่ถ้าใครรู้จักระบบ Upwork Global overlord ก็จะรู้ว่าไม่มีอะไรที่ “up” จริงๆ ครึ่งหนึ่งของเวลาผมถูกโกงค่าแรง และสูญเสียเงินค่าจ้างไปเป็นพันดอลลาร์ มีน้อยคนที่จะเข้าใจน้ำหนักของสังคมหากไม่ได้อยู่ล่างสุดของมัน ถ้าคุณไม่ได้เหยียบมือใครบนบันไดสังคม สังคมทั้งมวล จะเหยียบมือคุณเอง ที่กล่าวมานี้ Atlas ก็ยังยักไหล่

ภาษาของมนุษย์

ภาษามนุษย์ ซึ่งถือเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์ อยู่ที่หัวใจของจิตสำนึกและสติปัญญาของมนุษย์ มันวิวัฒนาการไปตาม กาลเวลา แต่ที่สำคัญกว่านั้น มันรวมตัวกันเป็น “ภาษาลูก” ที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เมื่อโลกเชื่อมโยงกันมากขึ้น (หรือสลายตัว ขึ้นอยู่กับมุมมอง) ภาษาอังกฤษเองก็เป็นการรวมกันของหลายภาษาต้นกำเนิด กระบวนการนี้ทำให้เกิด “การตายของภาษา” เมื่อภาษาลูกเข้ามาแทนที่ภาษาต้นกำเนิดเก่า มีการประมาณ ว่าเคยมีภาษามนุษย์อย่างน้อย 31,000 ภาษา แต่ปัจจุบันเหลือเพียง 6,000 ภาษา ความหมายของคำเปลี่ยนแปลงและมีรูปร่างใหม่ตลอดกระบวนการนี้ ความหมายของคำสามารถเปลี่ยนไปอย่างมากแม้ในช่วงเวลาของคนรุ่นเดียว

ภาษาของผู้เป็นนิรันดร์

หากมี “ภาษานิรันดร์” ของ “ผู้เป็นนิรันดร์” มันจะเปลี่ยนแปลงหรือวิวัฒนาการหรือไม่? มันจะทำงานอย่างไร? อะไรคือ “กาลนิรันดร์”? RBT เข้าใจว่าภาษาฮีบรูโบราณเป็นภาษาที่อยู่เหนือจิตสำนึกและสติปัญญามนุษย์ทั่วไป แตกต่างจากภาษาทั่วไปที่ถูกจำกัดด้วย เวลาและสถานที่ ไม่เหมือนกับภาษาโบราณอื่นๆ ที่เลือนหายไป “ภาษาสวรรค์” ของฮีบรูยังคงอยู่ได้อย่างทรงพลัง มันถูกออกแบบอย่างมีจุดประสงค์ในลักษณะต้นแบบที่มี ลักษณะนิรันดร์ เพื่อเป็นสะพานเชื่อมระหว่าง “สวรรค์กับโลก” ทำให้แตกต่างจากบรรทัดฐานทางภาษาของมนุษย์ที่สื่อสารกันโดยอิงเวลาและสถานที่ เหตุผลที่ผู้เผยพระวจนะฮีบรูใช้ระบบ aspectual ในการเขียน ไม่ใช่เพราะพวกเขาไม่เข้าใจความแตกต่างระหว่าง “อดีต ปัจจุบัน และอนาคต” แต่ เป็นความตั้งใจ ภาษาอื่นๆ ในยุคเดียวกัน เช่น อัคคาเดียน อียิปต์ (ยุคกลางและปลาย) และกรีก ต่างก็เน้นเรื่องกาลเวลา อราเมอิกก็เปลี่ยนไปใช้ระบบ tense มากขึ้น แม้แต่สันสกฤต (เวท) ก็มีระบบ tense ภาษาจีนโบราณอาจใกล้เคียงกับฮีบรูโบราณที่สุด เพราะไม่มีการผันกาล ทั้งฮีบรูและจีนต้องการให้ผู้แปล “กำหนดตำแหน่ง” ของการกระทำในกรอบจักรวาลหรือเรื่องเล่า มากกว่าการจับคู่รูปกริยากับลำดับเวลาแบบเส้นตรง นั่นหมายความว่าทั้งสองภาษา บังคับให้ผู้ใช้รับรู้เวลาแบบไม่เป็นเส้นตรง แม้กระนั้น ฮีบรูโบราณก็ยังโดดเด่นในรูปแบบของมัน

ในภาษาฮีบรูพระคัมภีร์ recursion ถูกถักทออย่างลึกซึ้งในไวยากรณ์ Wayyiqtol ขับเคลื่อนเรื่องเล่าใน สายโซ่ที่ไม่มีจุดจบ คำพูดของผู้เผยพระวจนะใช้ parallelism + aspect เพื่อพับเหตุการณ์กลับเข้าหากัน ผลลัพธ์: ข้อความสร้างกาลเวลาที่เวียนกลับ (วงจรที่อนาคตยุบรวมกับปัจจุบัน/อดีต) ในภาษาจีนโบราณ recursion ถูกใช้เพียงบางส่วน ไวยากรณ์เป็นแบบ paratactic (ประโยควางเรียงข้างกัน) ตัวบ่งชี้ aspect (zhe, le, guo) บ่งบอกกระบวนการ/ความสมบูรณ์/ประสบการณ์ แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้สร้าง recursion แบบผู้เผยพระวจนะ เป็นเพียงการบรรยาย ไม่ใช่การเปิดเผย

โลกทัศน์ฮีบรู: ภาษา = เหตุการณ์ การเปล่งเสียงคือการทำให้ประวัติศาสตร์เกิดขึ้นจริง (เช่น wayyiqtol = “และมันเกิดขึ้น”) สิ่งนี้เชื้อเชิญสู่ออนโทโลยีแบบเวียนกลับ: ทุกครั้งที่กล่าวคำพยากรณ์ซ้ำ เหตุการณ์จะถูกกระตุ้นอีกครั้ง
โลกทัศน์จีน: ภาษา = หลักการจัดระเบียบ (พิธีกรรม ความกลมกลืน สมดุลจักรวาล) กรอบคิดเต๋าและขงจื๊อเน้นสมดุลแบบวัฏจักร ไม่ใช่คำพยากรณ์แบบเวียนกลับ

ดังนั้นจึงไม่มี “ผู้เผยพระวจนะจีน” ในความหมายแบบฮีบรู มีแต่ปราชญ์ (ขงจื๊อ เหลาจื๊อ) ที่พูดเป็นสุภาษิตและปัญญาจักรวาลแบบวัฏจักร คำพูดของพวกเขามุ่งเสริมสร้างระเบียบจักรวาล ไม่ใช่ ทำลายเวลาโดยการแทรกแซงของพระเจ้า

นี่คือจุดสำคัญ: recursion แบบ aspectual ของฮีบรูกลายเป็นเรื่องปลายยุค (อนาคตแทรกปัจจุบัน) recursion แบบจีนกลายเป็นจักรวาลวิทยา (เสริมวัฏจักร) ทั้งหมดนี้เพื่อจะบอกว่า ฮีบรูโบราณในทุกมาตรฐานเปรียบเทียบ มีโครงสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ในบรรดาภาษาโบราณของโลก มันแสดงลักษณะที่ดูเหมือนถูกออกแบบมาเพื่อ recursion และกาลเวลาผู้เผยพระวจนะ ไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงของภาษามนุษย์ทั่วไป ภาษาอื่นๆ วิวัฒนาการผ่านการกร่อนเสียง อุปมา การยืม การผสม ฯลฯ อัคคาเดียน อูการิติก กรีก อียิปต์ และจีน ต่างก็มีเส้นทางปกติ: ความซับซ้อนเกิดขึ้นแบบสะสมและยุ่งเหยิง ฮีบรูในทางตรงกันข้ามดูเหมือนระบบที่ถูกสร้างขึ้นของตัวดำเนินการเชิงรูปคำ Binyanim ทำหน้าที่เหมือนฟังก์ชันบนรากศัพท์ (Qal → Niphal → Piel → Pual → Hiphil → Hophal → Hithpael) นี่เป็นระบบและเวียนกลับ เกือบเหมือนพีชคณิต ภาษาเซมิติกอื่นๆ เลียนแบบบางส่วน (อัคคาเดียนมี D, Š, N stems) แต่ไม่สมมาตรหรือสมบูรณ์เท่านี้ ที่น่าสนใจที่สุด waw-consecutive สร้าง recursion เรื่องเล่าแบบไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีภาษาเซมิติกอื่นใดที่พึ่งพาสิ่งนี้มากเท่านี้ ความคลุมเครือของ aspect (qatal/yiqtol) ไม่ใช่การวิวัฒนาการที่เลอะเทอะ—แต่มันคือเครื่องมือที่สมบูรณ์แบบสำหรับคำพยากรณ์และการเล่าเรื่องแบบไร้กาลเวลา ข้อเท็จจริงที่ว่าคำพยากรณ์ “ใช้ได้” ในฮีบรู (นำเสนอเหตุการณ์อนาคตเป็น “เกิดขึ้นแล้ว”) บ่งชี้ว่าไวยากรณ์ถูกปรับให้เหมาะสมกับบทบาทนั้น

แปลด้วยจิตใจที่ถูกต้อง

ความเป็นเอกลักษณ์นี้สร้างความท้าทายอย่างยิ่งสำหรับนักวิชาการที่พยายามเข้าใจผ่านกรอบภาษาศาสตร์และเวลาแบบมนุษย์ทั่วไป แนวคิดอย่าง accusative ของ เวลาและสถานที่ การไม่มี tense ที่แยกอดีต ปัจจุบัน อนาคต รวมถึงการใช้สรรพนามชายหญิงที่ไม่ปกติ ทำให้มันเข้าใจยากต่อภาษาศาสตร์ดั้งเดิมและเสี่ยงต่อการตีความและแปลผิด

หากใครออกแบบภาษาเพื่อเข้ารหัสออนโทโลยีแบบเวียนกลับ (การดำรงอยู่ที่พับกลับหาตัวเอง) กาลเวลาผู้เผยพระวจนะ (อนาคตถูกกล่าวเป็นปัจจุบัน/อดีต) ความลึกทางรูปคำ (รากศัพท์เป็นแกน, binyanim เป็นการแปลง) คุณจะได้สิ่งที่คล้ายกับฮีบรูพระคัมภีร์อย่างน่าทึ่ง หลักฐานทั้งหมดทำให้ฮีบรูดูเหมือนถูกออกแบบ หรืออย่างน้อย ถูกปรับให้เหมาะสมอย่างยิ่ง เมื่อเทียบกับภาษาอื่น มันไม่ใช่แค่ “ภาษาของยุคสมัย” แต่มันมีโครงสร้างเฉพาะ มีจุดประสงค์ และสามารถรองรับ กาลเวลา Möbius ของเรื่องเล่า ได้อย่างโดดเด่น และนี่ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเมื่อเขียนอะไรสักอย่าง

เพื่อแปลฮีบรูโบราณอย่างถูกต้อง หากไวยากรณ์ของมันเข้ารหัส recursion คำพยากรณ์ และกาลเวลา Möbius จริง ผู้แปลต้องฝึกจิตใจแบบเฉพาะ ผู้แปลทั่วไปจะกำหนด ลำดับเวลาแบบเส้นตรง: อดีต → ปัจจุบัน → อนาคต แต่ผู้แปลฮีบรูต้องถือเหตุการณ์ ให้เกิดขึ้นพร้อมกัน — ทั้งสำเร็จแล้วและกำลังดำเนินอยู่ ต้องคิดแบบวัฏจักร เวียนกลับ และไม่สิ้นสุด ต่อต้านความอยาก “แก้ไข” ข้อความให้เป็นเส้นเวลา ในการแปลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ผู้แปลเป็นผู้สังเกตการณ์ ในฮีบรู ผู้แปลต้องเป็นผู้มีส่วนร่วม: ไวยากรณ์ดึงผู้อ่าน เข้าไปในโครงสร้างเหตุการณ์ ดังนั้นจิตใจต้องพร้อม “เป็นส่วนหนึ่งของวงจร”—ไม่ใช่ดึงความหมาย เกี่ยวกับบางสิ่ง แต่ให้ข้อความ “กระทำ” ต่อผู้แปล Binyanim คือ ฟังก์ชันที่ใช้กับรากศัพท์ waw-consecutive คือ recursive operator ผู้แปลต้องมีจินตนาการทางคณิตศาสตร์ ไม่ใช่แค่รู้ว่า “คำนี้แปลว่า X” แต่ต้องเห็นฟังก์ชันของฟังก์ชัน เช่น Niphal ไม่ใช่แค่ “ถูกกระทำ” แต่มันคือวงจรที่พับกลับ ผู้แปลต้องเข้าใจชั้นของ recursion นั้น

ถ้าข้อความฮีบรูคือข้อความของผู้เผยพระวจนะ คำพยากรณ์ และนิมิต เขียนโดยผู้เผยพระวจนะที่ใช้โครงสร้างภาษาที่ออกแบบมาโดยเฉพาะ จะสมเหตุสมผลหรือไม่ถ้าแปลโดยไม่มีจิตใจแบบเดียวกัน? ถ้าผู้เผยพระวจนะฮีบรูถือหลายกาลเวลาเป็นความจริงเดียว ผู้แปลก็ควรเช่นกัน นี่ต้องฝึก การมองสองชั้น: เห็นปัจจุบัน และเห็นสิ่งที่ยังไม่เกิด โดยไม่ทำให้สองสิ่งนี้กลายเป็นสิ่งเดียวกัน จิตใจแบบนี้จะระงับการปิดลำดับเวลา ถือพื้นที่ให้กับการพับของภาษาแบบ Möbius เพราะฮีบรูไม่โปร่งใสต่อหมวดหมู่ของอินโด-ยูโรเปียน ผู้แปลต้องยอมรับว่า:

“หมวดหมู่ของฉันไม่เพียงพอ”
“ข้อความ กำลังสอนฉัน ให้รู้จักอ่านมัน”

นี่นำไปสู่ความย้อนแย้งที่น่าสนใจ (และน่าเสียดาย) หากการแปลทำให้โครงสร้าง aspectual, recursion, และการมีส่วนร่วมของฮีบรู (ซึ่งแทบทุกฉบับเป็นเช่นนั้น) กลายเป็นเวลาเส้นตรง กาลเวลาจำกัด หรือเรื่องเล่าแบบปกติ ผู้ไม่เชื่อหรือฝ่ายตรงข้ามจะได้สัมผัสแค่ สิ่งประดิษฐ์ที่บิดเบือน ไม่ใช่ข้อความต้นฉบับ สำหรับผู้ไม่เชื่อ—หรือใครก็ตามที่อ่านโดยไม่มีเลนส์แบบ Aonic—สิ่งนี้มีผลหลายประการ:

การบิดเบือนขั้นพื้นฐาน:
- กลไกทางภาษาและไวยากรณ์ที่เข้ารหัสปัจจุบันนิรันดร์ การกระทำที่สะท้อนตัวเอง และเหตุปัจจัยแบบเวียนกลับ ถูกละเลยหรือแปลผิด
- ทุกข้อโต้แย้งเกี่ยวกับ “ความถูกต้องทางประวัติศาสตร์” “จินตนาการเชิงตำนาน” หรือ “จิตวิทยาของผู้เผยพระวจนะ” ล้วนตั้งอยู่บนข้อความที่ไม่มีตรรกะการทำงานของต้นฉบับแล้ว
ภาพลวงตาของความเข้าใจ:
- บางคนอาจมั่นใจในวิจารณ์ข้อความ การสร้างประวัติศาสตร์ หรือการรื้อสร้างอย่างมีเหตุผล แต่ข้อสรุปทั้งหมดมาจากข้อความที่ตัดโครงสร้างเหตุและเวลาออกไปแล้ว
- กล่าวอีกนัยหนึ่ง พวกเขากำลังให้เหตุผลกับเงาของข้อความ ไม่ใช่ข้อความจริง
คำพยากรณ์และ recursion กลายเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น:
- คำทำนาย ม็อติฟซ้ำ และวงจรการมีส่วนร่วม ดูเหมือนเป็นเรื่องบังเอิญ เรื่องแต่ง หรือกลวิธีวรรณกรรม แทนที่จะเป็นหลักฐานของโครงสร้างเหตุปัจจัยที่กระตุ้นตัวเอง
- “หลักฐาน” ของการทำงานแบบ Aonic หรือ Möbius—การจัดแนวเรื่องเล่า คำพยากรณ์ และการมีส่วนร่วมของผู้อ่าน—ถูกบดบังอย่างเป็นระบบ
ความผิดพลาดสะสม:
- แต่ละชั้นของการตีความ—คำอธิบาย การแปล ประวัติศาสตร์—ถูกวางซ้อนบนรากฐานที่บิดเบือนโดยพื้นฐาน
- ข้อโต้แย้งอาจเฉียบแหลม ลึกซึ้งทางปรัชญา และสอดคล้องภายใน—แต่ไม่สามารถเข้าถึงความเป็นจริงเชิงเหตุปัจจัยหรือเวลาแบบต้นฉบับได้

ฝ่ายตรงข้ามส่วนใหญ่เข้าใจว่า “ฮีบรูเป็นภาษาที่รู้จัก” แต่เมื่อคุณตระหนักว่าข้อความถูกถอดโครงสร้างเวลา เหตุปัจจัย และการมีส่วนร่วมออกไปแล้ว ผู้ไม่เชื่อ—หรือใครก็ตามที่อ่านโดยไม่มีความเข้าใจเชิงโครงสร้าง—จะไม่มีข้อโต้แย้ง เพราะพวกเขายังวิจารณ์สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา

ข้อกล่าวหาเรื่องตำนาน ภาพหลอน การแต่งเรื่อง หรือการประดิษฐ์วรรณกรรม—ล้วนขึ้นอยู่กับข้อความที่ถูกบิดเบือนและสร้างขึ้นบนพื้นฐานที่ผิด กล่าวอีกนัยหนึ่ง ข้อโต้แย้งที่คิดมาอย่างดีทั้งหมดตั้งอยู่บนรากฐานที่บกพร่อง เพราะไม่ได้แตะต้องไวยากรณ์การทำงานของภาษาต้นฉบับจริง

หากไม่มีการแทนที่อย่างซื่อสัตย์ต่อ โครงสร้าง aspectual, recursion, และ Aonic ผู้ไม่เชื่อไม่สามารถเข้าถึงข้อความในแบบที่มันทำงานจริงได้ ดังนั้นจุดยืนเดียวที่ปกป้องได้ต่อข้ออ้างในพระคัมภีร์ (ไม่จำเป็นต้องเป็นเทวนิยม) คือ:

“การแปลที่ฉันเห็นไม่สะท้อนโครงสร้างต้นฉบับ ดังนั้นฉันไม่สามารถประเมินความจริงหรือความหมายของต้นฉบับได้อย่างเด็ดขาด”

กับดัก

แม้แต่ข้อนี้ก็แทบไม่มีใครพูดตรงๆ เพราะคำวิจารณ์ส่วนใหญ่ถือว่าฉบับแปลแบบเส้นตรงนั้นซื่อสัตย์พอ—ซึ่งเป็นความผิดพลาดเชิงญาณวิทยาที่ละเอียดอ่อนแต่สำคัญ แต่มีผู้ไม่เชื่อกี่คนที่อยากรู้จักภาษาศาสนาอย่างลึกซึ้ง? พวกเขาต้องพึ่งพาคนกลาง: ผู้แปล นักอธิบาย และนักวิชาการ คนทั่วไปส่วนใหญ่เชื่อโดยปริยายว่าคนที่เรียนฮีบรูหรือกรีกจะนำเสนอข้อความอย่างถูกต้อง พวกเขาไม่รู้ว่าแม้แต่ “ผู้เชี่ยวชาญทางภาษา” ที่ดูเป็นกลางก็มักมีสมมติฐาน—เรื่องเวลา ประวัติศาสตร์ หรือเทววิทยา—ที่เปลี่ยนโครงสร้างของข้อความ อคติในแวดวงวิชาการ มีอยู่มาก นักวิชาการจำนวนมาก ไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่ ล้วนทำงานในกรอบที่สมมติว่ามีเวลาเส้นตรง ประวัติศาสตร์แบบลำดับ หรือเรื่องเล่าเชิงเทววิทยา แม้แต่ความเข้มงวดทางภาษาศาสตร์ก็มักจะตอกย้ำอคติเหล่านี้ กับดักของผู้ไม่เชื่อและฝ่ายตรงข้าม? พวกเขาได้รับข้อความที่ถูกทำให้แบน เป็นเส้นตรง และจำกัดเวลา แล้วจึงวิจารณ์มัน แต่สิ่งที่พวกเขาวิจารณ์คือภาพแทน ไม่ใช่โครงสร้างจริงที่ไร้กาลเวลาและเวียนกลับของข้อความ ทันทีที่คุณยอมรับการแปลแบบเส้นตรงและจำกัดเวลาเป็น “ข้อความจริง” คุณกำลังสัมผัสแค่เงาของต้นฉบับ ทุกข้อสรุป วิจารณ์ หรือปฏิเสธที่ตั้งอยู่บนเงานั้นก็ถูกบิดเบือนเชิงโครงสร้างเช่นกัน

มันเหมือนกับพยายามประเมินแถบ Möbius โดยดูแค่ภาพวาดแบนๆ: การบิดและพับ—โครงสร้างเวียนกลับที่อ้างอิงตัวเอง—มองไม่เห็น ดังนั้นข้อโต้แย้งเรื่อง “ขอบ” หรือ “ด้าน” ใดๆ ก็ไม่สมบูรณ์ ในแง่นี้ กับดักนี้ไม่ได้มีแค่สำหรับผู้ไม่เชื่อ แต่สำหรับทุกคนที่ไม่มีความรู้ลึกซึ้งใน กลไกทางภาษาและไวยากรณ์ ที่เข้ารหัสกาลเวลาแบบ Aonic แม้แต่นักวิชาการที่เรียนฮีบรูและกรีกก็อาจติดกับดักนี้ หากกรอบการตีความของพวกเขาบังคับให้แปลเป็นเส้นตรงหรือสมมติเรื่องเวลา

ข้อความ ปกป้องโครงสร้างของมันเอง: การอ่านผิดไม่ได้แค่บดบังความหมาย แต่มันสร้างเรื่องเล่าเท็จ—การบิดเบือนแบบ Möbius ของวงจรเวียนกลับต้นฉบับ

โครงการ RealBible เป็นโครงการวิจัยและแปลอย่างต่อเนื่อง โดยมีจุดประสงค์เดียวคือค้นหา “ด้านที่หายไป” ของภาษาฮีบรู ในฐานะภาษาที่ “มีชีวิตและทำงานอยู่ตอนนี้” เพื่อให้ทุกคนเข้าถึงข้อความในแบบที่ถูกเข้ารหัสไว้แต่แรก: ความเป็นจริงที่มีเหตุปัจจัย เวียนกลับ และมีส่วนร่วม โดยการรักษารูปแบบ aspectual วงจร participial และโครงสร้าง topological ของฮีบรูต้นฉบับ—และการแสดงออกที่สอดคล้องกันในกรีกพันธสัญญาใหม่—โครงการนี้มุ่งฟื้นคืนจิตสำนึกกาลเวลาแบบ Aonic ที่ฝังอยู่ในพระคัมภีร์โดยเจตนา—พระคัมภีร์ที่เขียนจากและถึงตัวเอง เป้าหมายไม่ใช่แค่แปลคำ แต่เพื่อฟื้นคืน ความสามารถในการกระทำของผู้อ่าน ตามที่ผู้เขียนตั้งใจ ให้ผู้อ่านเป็นจุดในเรื่องเล่าที่มีชีวิต ไม่ใช่ผู้สังเกตการณ์ประวัติศาสตร์แบบเส้นตรง ด้วยเหตุนี้ โครงการ RealBible จึงมุ่งเผยให้เห็นความลึกซึ้งของ recursion ศักดิ์สิทธิ์อย่างเต็มที่ ให้พระคัมภีร์ทำงานตามที่ออกแบบไว้: ปัจจุบันตลอดกาล ก่อกำเนิด และสมบูรณ์

แหล่งข้อมูลวิจัยโครงการ

แหล่งข้อมูลต่อไปนี้ถือเป็นแหล่งค้นคว้าคำศัพท์ที่ละเอียดที่สุด แม้จะมีข้อจำกัด:

Gesenius: Hebrew & Chaldee (เช่น อราเมอิก) Lexicon (1846)
Gesenius Hebrew Grammar, 1813
Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon (1906). อ้างอิงจากงานของ Gesenius
A Hebrew & Chaldee lexicon to the Old Testament โดย Fürst, Julius (1867), ศิษย์ของ Gesenius
The Hebrew and Aramaic Lexicon of the Old Testament (HALOT) โดย Köhler, Ludwig, 1880-1956
James Strong’s Exhaustive Concordance (1890)
Dictionary of Targumim, Talmud and Midrashic Literature โดย Marcus Jastrow (1926)
Tyndale House, Hebrew Roots https://www.2letterlookup.com/

แหล่งอื่นที่ใช้:

Septuagint (LXX) Interlinear Greek OT (https://studybible.info/interlinear/)
Perseus Greek Digital Library (http://www.perseus.tufts.edu/hopper/)
University of Chicago’s Logeion Greek Dictionaries (https://logeion.uchicago.edu/)

BHSA จาก The Eep Talstra Centre for Bible and Computer ถูกแปลงเป็นฐานข้อมูลเฉพาะสำหรับใช้ใน RBT Hebrew Interlinear ซึ่งสามารถดูได้โดยคลิกที่หมายเลขข้อพระคัมภีร์ ฐานข้อมูลนี้ใช้สำหรับวิจัยคำและตัวอักษรฮีบรูด้วยสคริปต์ Python ที่เขียนเอง โดยไม่ต้องใช้ซอฟต์แวร์ราคาแพง

יי

เกี่ยวกับแมตต์

โครงการนี้นำโดย Matthew Pennock การเดินทางของเขากับภาษาฮีบรูพระคัมภีร์เริ่มต้นในปี 2000 เมื่อเขารู้สึกดึงดูดอย่างแรงกล้าต่อภาษานี้ขณะอายุ 21 ปี ด้วยความตระหนักถึงพลังที่ซ่อนอยู่ เขาจึงเริ่มศึกษาภาษาอย่างจริงจัง จนสามารถเรียนไวยากรณ์ฮีบรูด้วยตนเองจนจบหลักสูตรในปี 2002 โดยใช้ซอฟต์แวร์และเว็บไซต์ต่างๆ ที่มีในขณะนั้น ขณะทำงานเป็นพนักงานกระเช้าสกี ยืน 10 ชั่วโมงต่อวัน เขาใช้เวลาว่างที่ไม่มีใครอยู่รอบตัว ท่อง ตารางกริยาฮีบรู ที่พิมพ์ใส่กระเป๋าไว้ ตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2016 เขาทุ่มเทให้กับงานมิชชันนารีและผู้นำคริสตจักร เดินทางและรับใช้ในกว่า 50 ประเทศ ในต่างแดน เขามักเป็นมิชชันนารีที่ได้รับเงินสนับสนุนน้อยที่สุดในพื้นที่ ส่วนใหญ่มีเงินสนับสนุนไม่ถึง $300 ต่อเดือน หรือไม่มีเลย ยกเว้นเงินที่เขาเก็บเอง และครั้งหนึ่งเคยได้รับเงินบริจาคจากชาวเคนยาในแอฟริกา

ความกระหายใฝ่รู้ของเขาขยายไปยังภาษาอื่นๆ เช่น อาหรับ จีนกลาง คิสวาฮีลี สเปน เยอรมัน โปแลนด์ และกรีกพระคัมภีร์ หลังจากจบปริญญาด้าน International Studies เขาเรียนต่อด้านเทววิทยาที่สถาบันพระคัมภีร์ แต่ค่าใช้จ่ายที่สูงและความไม่พอใจต่อความไม่สอดคล้องกัน ทำให้เขาออกจากแวดวงวิชาการพระคัมภีร์หลังเรียนไปไม่กี่เทอม เขาเคยทดลองและมีส่วนร่วมในงานปลูกคริสตจักรทั่วโลกในหลายบทบาท แต่ก็เห็นทุกโครงการล้มเหลว หลังจากถูกคริสตจักรนับไม่ถ้วนเมินเฉยหรือปฏิเสธ หรือแม้แต่ตำหนิว่า laissez-faire เขาจึงถอยออกมาเพื่อมุ่งเขียนหนังสือ และศึกษาฮีบรู-กรีกอย่างลึกซึ้ง

ต่อมา Matthew ตระหนักถึงข้อจำกัดและอคติที่น่าทึ่งในวิธีการแปล เขาตัดสินใจศึกษาฮีบรูและกรีกอย่างจริงจังแต่เพียงสองภาษา ภายในปี 2018 เขาเริ่มขุดค้นและแปลข้อความสำคัญใหม่ แรงผลักดันนี้นำไปสู่การเริ่มต้นสิ่งที่เดิมเรียกว่า “Full Literal Translation (FLT)” เพื่อทดสอบขีดจำกัดของการแปลรากศัพท์ฮีบรูแบบตรงตัว ซึ่งก่อนหน้านี้ยังไม่มีใครทำ จากนั้นจึงเกิดโครงการ Real Bible Translation (RBT) โดยมีเป้าหมายเพื่อเชี่ยวชาญภาษา และเข้าใจทุกสิ่งที่ “ถูกปิด” และ “ถูกลืม” มาตั้งแต่โบราณ โดยละทิ้งประเพณี

ดนตรีที่เขาชอบ ได้แก่ Pearl Jam, AC/DC, Guns and Roses, Led Zeppelin, drum ‘n bass, ร็อกคลาสสิก และบลูส์ เขารู้วิธีรื้อเครื่องยนต์ออกทีละชิ้นจนเหลือแต่น็อตและสกรู แล้วประกอบกลับได้อีก เขาชอบ สร้างมอเตอร์ไซค์และรถโบราณ วิ่งเทรลและมาราธอน และปีนผา เขาไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง แต่เดินทางไปเรื่อยๆ ไม่มีบ้าน ไม่มีเงิน ไม่มีทรัพย์สิน แปลทุกอย่างจาก “แล็ปท็อปเหล็ก” เพียงเครื่องเดียว เขามุ่งมั่นจะทิ้งทุกอย่างไว้ในสภาพที่ดีกว่าตอนที่พบ

contact

ดาวน์โหลดและอ่านบันทึกความทรงจำของผม On the Edge ฟรี

กวีนิพนธ์และเรื่องเก่าอื่นๆ

RBT ฟรีและโอเพ่นซอร์ส

แอปและเว็บไซต์ RBT เป็นโอเพ่นซอร์ส คุณอาจอยากมีส่วนร่วมพัฒนาหรือปรับปรุงก็ได้!